مراقبت از بند ناف

0 دیدگاه 1 مرداد 1399 چاپ خبر بازدید: 198

در مرحله جنینی یا داخل رحمی، بند باف به عنوان رابط بین مادر و جنین عمل می‏کند و اکسیژن و مواد غذایی را از طریق ناف به بدن جنین می‏رساند. بعد از تولد بند ناف قطع می‏شود و نوزاد اکسیژن را با کمک ریه‏ های خود و مواد غذایی را از پستان مادر می‏گیرد.
 توصیه ها:
1- ناف نوزاد پس از یک هفته خشک شده و می‏افتد. از گذاشتن هر ماده‏ای که مانع خشک شدن آن و تاخیر در افتادنش شود خودداری کنید. (مثل خمیر، کره، زرد چوبه و...)
2- مواد ضد غفونی کننده مثل الکل سفید که معمولا دو تا سه بار در روز مصرف می‏شوند می‏توانند افتادن بند ناف را تسهیل کنند، ولی باید با نظر پزشک مصرف شوند.
3- بند ناف نوزاد در هنگام تولد باید با وسایل تمیز (استریل) بریده شود. از قطع کردن آن با قیچی یا تیغ اجتناب کنید.

 
4- در حالت طبیعی به تدریج ناف نوزاد خشک می‏شود و از قاعده آن ترشحات سفید بدون بو خارج می‏شوند. این امر ممکن است همراه با قرمزی خفیف پوست اطراف ناف باشد که طبیعی است و نگران‏کننده نیست، اگر ناف ترشحات چرکی داشته باشد و پوست اطراف آن ضمن قرمز شدن، متورم هم شود، خطرناک است و باید به پزشک مراجعه شود.
5- پوشاندن ناف نوزاد با قنداق یا لاستیکی می تواند سبب آلودگی ناف با ادرار یا حتی مدفوع شود، پس توصیه می‏شود نوزاد قنداق نشود و در صورت لاستیک کردن او باید ناف خارج از لاستیک قرار گیرد.
6- از حمام بردن نوزاد قبل از افتادن بند ناف خودداری کنید.
در موارد زیر حتما با پزشک مشورت کنید:
- خونریزی از ناف قبل و به ویژه بعد از افتادن آن.
- وجود ترشحات چرکی بد بو از ناف.
- تورم و قرمزی پوست اطراف ناف.
- اگر با گذشت 2 هفته، هنوز ناف نیافتاده باشد.
- اگر پس از افتادن ناف ترشحات آبکی، خونی یا شبیه مواد مدفوعی از آن خارج شود.