15 راهکار مؤثر برای تنبیه کودکان

15 راهکار مؤثر برای تنبیه کودکان

0 دیدگاه 18 اسفند 1401 چاپ خبر بازدید: 1759
یک استراتژی انضباطی مؤثر مستلزم سازگاری، انصاف و احترام است. علاوه بر این، باید قطعی کننده پیوند سالم بین والدین و کودک باشد. در اینجا 15 روش مؤثر برای تقویت نظم و انضباط کودک نوپا در خانه آورده شده است.

رفتارهای کودکان:

راه کار های تنبیه کودکان

رفتارهای کنجکاوانه به محض اینکه فرزندتان یاد بگیرد دنیای اطراف خود را کشف کند، شروع می شود. در حالی که برخی از این رفتارها ممکن است کاملاً بی ضرر باشند.

برخی دیگر می توانند والدین را در معرض خطر قرار دهند و نیاز به نظم و انضباط کودک نوپا را برجسته کنند. با افزایش نقاط عطف، رفتارهای کنجکاو همچنین شامل عبارات احساسی به هم ریخته می شود که اغلب به صورت عصبانیت ارائه می شود.

با این حال، والدین می توانند حس کنجکاوی کودک خود را کاهش دهند و حق را از نادرست به او بیاموزند، بدون اینکه مجبور باشند از روش های تنبیهی سخت هر بار که کودک مرتکب اشتباهی می شود یا تنبیه می کند، استفاده کنند.

مقاله زیر چند ایده انضباطی مناسب برای کودک نوپا شما را فهرست می کند.همچنین شما به عنوان والد باید نظم را به کودک خود بیاموزید.

انواع انضباط چیست؟

سه نوع انضباط عبارتند از انضباط پیشگیرانه، حمایتی و اصلاحی. حوزه پیشگیرانه با اتخاذ تدابیری برای جلوگیری از شروع رفتار مشکل ساز، تلاش های انضباط حمایتی برای حفظ رفتار خوب موجود، و تلاش های انضباط اصلاحی برای تغییر جهت دادن رفتار نادرست سروکار دارد.

چرا نظم و انضباط برای کودکان نوپا مهم است؟

نظم و انضباط به فرآیند یادگیری از طریق آموزش اشاره دارد. یادگیری اصول بیان عاطفی و خود کنترلی برای کودکان در حال رشد ضروری است.

کودکان نوپا یاد می گیرند که از طریق تجربیات و مشاهدات در خانه احساسات خود را به صورت رفتاری بیان و برچسب گذاری کنند. ناتوانی در بیان احساسات یا عدم کنترل خود می تواند منجر به رفتارهای عصبانی در کودکان شود.

تقویت رفتار بد از طریق توجه یا سهل انگاری در خانه می تواند منجر به آسیب بیشتر با افزایش سن شود. معرفی نظم و انضباط کودک نوپا به کودک شما اجازه می دهد تا رفتار خود تنظیمی را از طریق درک زوجی از رویدادها و پیامدها بیاموزد.

این پایه رشد اجتماعی و عاطفی آنها را می گذارد. یک الگوی منضبط در خانه به شدت بر انضباط شخصی کودک در آینده تأثیر می گذارد و او را با بلوغ مسئولیت پذیرتر، کنجکاوتر، همدل تر، متکی به خود و قانونمندتر می کند.

علاوه بر این، آموزش نظم و انضباط در خانه ممکن است در محافظت از کودک در برابر هرگونه تهدید مؤثر باشد. یک استراتژی موثر انضباط کودک نوپا همچنین باعث ایجاد تغییر طولانی مدت در روند فکر می شود.

به جای تمرکز بر کارهایی که نباید انجام داد، انضباط مثبت بر این تمرکز می کند که کودک را قادر می سازد تا انتخاب های بهتری برای مدیریت موقعیت های مشابه در آینده داشته باشد.

این به دنبال استفاده مناسب از تقویت مثبت است که به آنها کمک می کند بین اعمال و پیامدهای خود ارتباط برقرار کنند. سبک فرزندپروری مقتدرانه بر استقلال، فردیت و خودتنظیمی کودک در حال رشد تأثیر می گذارد.

راهکار های تنبیه کودکان

نکات انضباط سالم و موثر بر اساس سن فرزند:


نوزادان:
نوزادان با تماشای کارهایی که انجام می دهید یاد می گیرند، بنابراین نمونه هایی از رفتاری را که انتظار دارید قرار دهید.از زبان مثبت برای راهنمایی کودک خود استفاده کنید.

به عنوان مثال، به جای ایستادن بگویید: زمان نشستن است .کلمه "نه" را برای مهمترین مسائل مانند ایمنی ذخیره کنید. با قرار دادن اشیاء خطرناک یا وسوسه انگیز دور از دسترس، نیاز به نه گفتن را محدود کنید.

منحرف کردن و جایگزین کردن یک شی خطرناک یا ممنوع با چیزی که بازی با آن مشکلی ندارد، یک استراتژی خوب در این سن است.همه کودکان، از جمله نوزادان، نیاز به نظم و انضباط مداوم دارند.

بنابراین با شریک زندگی خود، اعضای خانواده و ارائه دهنده مراقبت از کودک صحبت کنید تا قوانین اساسی را تعیین کنید که همه از آنها پیروی می کنند.

کودکان نوپا:
فرزند شما شروع به تشخیص موارد مجاز و غیرمجاز می کند، اما ممکن است برخی از قوانین را آزمایش کند تا ببیند شما چگونه واکنش نشان می دهید.

به رفتارهایی که دوست دارید توجه کنید و آنها را تحسین کنید و آنهایی را که می خواهید دلسرد کنید نادیده بگیرید. در صورت نیاز به فعالیت دیگری هدایت شوید.

هنگامی که کودک شما برای تسلط بر مهارت ها و موقعیت های جدید تلاش می کند، عصبانیت ها می تواند رایج تر شود. محرک های عصبانیت مانند خستگی یا گرسنگی را پیش بینی کنید و با چرت ها و وعده های غذایی به موقع از آن ها جلوگیری کنید.

به کودک خود بیاموزید که ضربه نزند، گاز نگیرد یا از سایر رفتارهای تهاجمی استفاده نکند . با کتک زدن به کودک نوپا و با برخورد سازنده با شریک زندگی خود، رفتار غیرخشونت آمیز را مدل کنید.

در اجرای محدودیت ها ثابت قدم باشید. در صورت نیاز تایم اوت های کوتاه را امتحان کنید .اختلافات بین خواهر و برادرها را بپذیرید اما از طرفداری خودداری کنید.

به عنوان مثال، اگر در مورد یک اسباب بازی بحثی پیش بیاید، می توان آن اسباب بازی را کنار گذاشت.


کودکان در سن پیش دبستانی:
کودکان پیش دبستانی هنوز در تلاشند تا بفهمند کارها چگونه و چرا کار می کنند و اعمال آنها چه تأثیری دارد. همانطور که آنها رفتار مناسب را یاد می گیرند، از آنها انتظار داشته باشید که محدودیت های والدین و خواهر و برادر را به آزمایش بگذارند.

شروع کنید به اختصاص دادن کارهای مناسب برای سن ، مانند کنار گذاشتن اسباب بازی های خود. دستورالعمل های ساده و گام به گام بدهید.

آنها را با ستایش پاداش دهید.به فرزندتان اجازه دهید تا از میان گزینه های قابل قبول، تغییر مسیر داده و محدودیت های معقول را تعیین کند.به فرزند خود بیاموزید که با دیگران همانطور رفتار کند که دوست دارد با او رفتار شود.

توضیح دهید که اشکالی ندارد که گاهی اوقات عصبانی شوید، اما به کسی صدمه نزنید یا چیزهایی را بشکنید. به آنها بیاموزید که چگونه با احساسات خشمگین به روش های مثبت برخورد کنند، مانند صحبت کردن در مورد آن.

برای حل تضادها، از وقفه های زمانی استفاده کنید یا منبع تضاد را حذف کنید.


کودکان در سنین دبستان:
کودک شما شروع به درک درست و غلط می کند. در مورد انتخاب هایی که در موقعیت های سخت دارند، گزینه های خوب و بد، و بسته به اینکه چگونه تصمیم می گیرند در آینده اتفاق بیفتد، صحبت کنید.

در مورد انتظارات خانواده و عواقب منطقی عدم رعایت قوانین خانواده صحبت کنید.تعادلی بین امتیازات و مسئولیت پذیری فراهم کنید و وقتی کودکان از قوانین رفتار خوب پیروی می کنند امتیازات بیشتری بدهید.

به آموزش و الگوسازی صبر، نگرانی و احترام به دیگران ادامه دهید.اجازه ندهید خود یا دیگران از تنبیه بدنی استفاده کنند. اگر در منطقه ای زندگی می کنید که تنبیه بدنی در مدارس مجاز است، این حق را دارید که بگویید ممکن است فرزندتان کتک نخورد.


نوجوانان:
همانطور که نوجوان شما مهارت های تصمیم گیری مستقل تری را توسعه می دهد، باید عشق و حمایت بی قید و شرط خود را با انتظارات، قوانین و مرزهای روشن متعادل کنید.

به نشان دادن محبت و توجه فراوان ادامه دهید. هر روز برای صحبت کردن وقت بگذارید. اگر جوانان با اعضای خانواده در ارتباط باشند، احتمال بیشتری دارد که انتخاب های سالمی داشته باشند.

دوستان نوجوان خود را بشناسید و در مورد روابط مسئولانه و محترمانه صحبت کنید.تلاش ها، دستاوردها و موفقیت های نوجوان خود را در کارهایی که انجام می دهند و انجام نمی دهند، قدردانی کنید.

انتخاب اجتناب از استفاده از تنباکو، سیگارهای الکترونیکی، الکل یا سایر مواد مخدر را تحسین کنید. از طریق استفاده مسئولانه خود از الکل و سایر مواد، الگوی خوبی بگذارید.

چه زمانی کودک نوپا را تنبیه کنیم؟

نظم و انضباط کودک نوپا می تواند از همان ابتدای تولد شروع شود و باید طوری طراحی شود که با نیازهای رو به رشد و سطح بلوغ کودک سازگار شود.
تولد تا دو سالگی:
در مراحل اولیه، نوزاد دنیای خود را از طریق مشاهده، احساس و کاوش کشف می کند. در این مرحله، کودک می تواند رفتارهایی انجام دهد که ممکن است او را در معرض خطر قرار دهد، مانند گرفتن (از مو، چشم یا بینی مراقب)، خاراندن، و جویدن اشیاء کوچک/نرم.

کودکان نوپایی که می توانند بخزند یا به تازگی راه رفتن را شروع کرده اند نیز ممکن است با گذاشتن آنها در دهان چیزهایی را کشف کنند. آنها همچنین به دلیل عدم درک عمق، دائماً در معرض خطر افتادن از پله ها یا تخت هستند.

با این حال، الگوی مثبت بودن، استفاده از کلمات محبت آمیز، توجه به رفتار آنها، و گهگاه "نه" قاطعانه به رفتارهای آسیب رسان می تواند به ایجاد پایه ای برای نظم و انضباط کمک کند.
دو تا شش سالگی:
سال دوم اغلب به عنوان "دو نفر مشکل ساز" در نظر گرفته می شود زیرا این سنی است که کودکان شروع به راه رفتن مستقل می کنند و مهارت های زبانی خود را توسعه می دهند.

بنابراین، نشان دادن نیاز به انجام کارها به تنهایی و کشف محیط اطراف خود، تلاش برای درک محدودیت های آنها. دوره بین دو تا شش با رفتارهای کوبیدن، حرکت یا پرتاب اشیا مشخص می شود.

دست و پنجه نرم کردن با قفل، کلید، یا پریز برق، بالا رفتن، پاره کردن، یا شکستن اشیا. کاوش در کمدها و کشوها؛ ضربه زدن، سوال پرسیدن؛

نشان دادن سرکشی کودک ممکن است شروع به بیان نیازهای خود به طور آشکار کند، اما هنوز نمی داند چگونه احساسات را تشخیص دهد یا توصیف کند، بنابراین رفتارهای کج خلقی را نشان می دهد که نیاز به اقدامات انضباطی دارد.
شش سالگی به بالا:
کودکان بالای شش سال احساسات، رفتارها و پیامدها را درک می کنند. انضباط مناسب کودکان نوپا راه را برای مسئولیت پذیری آنها با بزرگتر شدن هموار می کند.

این دوره مستلزم استفاده مداوم از چندین استراتژی انضباطی از دوران کودکی است تا اطمینان حاصل شود که مهارت های مسئولیت شخصی و خودتنظیمی را به دست می آورند.

راهبردهای انضباطی مانند قدردانی، عواقب، امتیازات به تعویق افتاده و استراحت می تواند به شکل گیری رفتارهای بین شش تا دوازده کمک کند.

15 راهکار برای تنبیه کودکان :

یک استراتژی انضباطی مؤثر مستلزم سازگاری، انصاف و احترام است. علاوه بر این، باید قطعی کننده پیوند سالم بین والدین و کودک باشد. در اینجا 15 روش موثر برای تقویت نظم و انضباط کودک نوپا در خانه آورده شده است.

1. الگو باشید:
کودکان با الگوبرداری از اقدامات والدین بهتر از پیروی از دستورالعمل ها یا تلاش خود یاد می گیرند. به جای فحش دادن، فحش دادن، ضربه زدن یا پرتاب کردن اشیا، در موقعیت های ناراحت کننده عاطفی آرام باشید.

همان قوانینی را که می خواهید فرزندانتان رعایت کنند، دنبال کنید و از برچسب های مناسب برای بیان احساسات خود استفاده کنید.

روش های جایگزین برای ابراز خشم، مانند تفکر بی صدا در مورد آن، استراحت کردن، یا تمرین کردن برای کاهش عصبانیت خود قبل از بازگشت به مشکل، نشان دهید. آنها از نحوه حل تعارض و ابراز احساسات و پیروی از شما یاد خواهند گرفت.

2. رفتار خوب را تقویت کنید:
فرزندتان را مشاهده کنید و رفتارهای عالی او را از طریق قدردانی و نشانه ها پیگیری کنید. قدردانی گاه به گاه برای تلاش های مثبت، کمک زیادی به پرورش عادات خوب در کودک شما و بهبود عزت نفس او می کند.

تقویت کننده ها می توانند شامل شکلک ها و ستاره ها، پانزده دقیقه طولانی تر از بازی، یا کلمات ساده ای مانند "متشکرم"، "من از آن متشکرم" یا "خوشحال" باشد.

آنها نیازی به شامل شیرینی، تنقلات، اسباب بازی یا هدایای گران قیمت ندارند. وقتی والدین رفتاری را تقویت می کنند، احتمال اینکه کودک در آینده دوباره آن رفتار را انجام دهد بیشتر می شود.

3. از کلمات و اعمال پرورشی استفاده کنید:
برقراری ارتباط با فرزندتان برای تقویت نظم و انضباط ضروری است.

پرورش کلمات قدردانی، فعالیت های پیوند دهنده و استفاده از جملات تاکیدی مانند "من به شما اعتماد دارم"، "تو برای من مهم هستی"، "اشتباهی ندارد" و غیره کمک زیادی به اطمینان بخشیدن به کودک می کند.

عشق والدینشان به آنها مطالعات ثابت کرده اند که کودکان نوپا انضباط را بهتر از والدین پرورش دهنده یاد می گیرند.

4. وقت استراحت بدهید:
استراحت ممکن است یک استراتژی موثر برای کمک به کودک شما برای مرتب کردن احساسات و تفکر در رفتارش باشد. علاوه بر این، زمانی که کودک نوپای شما درگیر رفتارهای تهاجمی یا خشم آلود می شود، ممکن است مفید باشد.

با این حال، هنگام انتخاب منطقه تایم اوت باید اقدامات احتیاطی برای جلوگیری از آسیب دیدگی انجام شود.

برخی از اقدامات حفاظتی عبارتند از: استفاده از یک صندلی محکم به اندازه بزرگسالان که برای جابجایی کودک بسیار سنگین است و انتخاب اتاقی عاری از وسایل، اسباب بازی ها یا اشیایی که می توانند شکسته شوند، به اطراف پرتاب شوند یا برای آسیب رساندن به خود استفاده شوند.

اطمینان از اینکه اتاق دارای فضای کافی با قفل پنجره های بلند، بدون شومینه و بدون قفل در است نیز برای مراقبت از کودک ضروری است .

5. روال ها را تنظیم کنید:
داشتن یک برنامه روزانه ثابت برای کودک در پیگیری مسئولیت های خود مفید خواهد بود. علاوه بر این، احساس ثبات را برای آنها فراهم می کند و انتظارات را روشن می کند.

تمرینات همچنین به شما کمک می کند تا انتظارات خود را از فرزندتان پیگیری کنید و اطمینان حاصل کنید که او رفتارها و وظایف مناسب سن را یاد می گیرد.

6. رفتار بد را نادیده بگیرید:
نادیده گرفتن یک فرآیند فعال والدین است که در آن شما آگاهانه از پاسخ مثبت یا منفی به کودک نوپا خودداری می کنید. ناآگاهی والدین ممکن است به جلوگیری از برخی رفتارهای مخرب در کودک کمک کند.

در درجه اول اگر برای جلب توجه انجام شود. ناآگاهی برای موقعیت هایی مانند ناله کردن، گریه کردن یا جیغ زدن بهترین است، زیرا توجه منفی مانند فریاد زدن یا فریاد زدن بر سر کودک نوپا ممکن است به جای اصلاح رفتار او را تقویت کند.

اگرچه ممکن است نادیده گرفتن رفتار بد برای شما سخت باشد، اما به کودک کمک می کند تا یاد بگیرد که خود را آرام کند و خود را تنظیم کند بدون اینکه شما رفتار منفی را تقویت کنید که توجه او را جلب می کند.

با این حال، رفتارهایی مانند کوبیدن سر، گاز گرفتن یا پرتاب اشیا را نباید نادیده گرفت زیرا ممکن است برای شما یا فرزندتان خطری ایجاد کند.

7. وسوسه ها را از بین ببرید:
کودکان نوپا کنجکاو هستند و می خواهند محیط اطراف خود را کشف کنند تا محدودیت ها و مرزهای خود را درک کنند. با این حال، به عنوان والدین، باید مطمئن شوید که این اکتشاف ایمن و در داخل مرزها است.

تعیین مرزهای ایمنی مستلزم حذف وسوسه ها از محیط اطراف کودک است. اینها شامل دور نگه داشتن وسایل الکترونیکی، ابزار نوک تیز و اجسام کوچک از دسترس آنهاست.

همچنین بهتر است از دستورالعمل های ایمنی کودک در خانه پیروی کنید و مطمئن شوید که پریزهای برق، قفل درها یا راه پله ها ضد کودک هستند.

8. حواس پرتی:
حواس پرتی می تواند برای استراتژی های انضباطی کودکان نوپا در سنین یک تا سه سالگی مفید باشد، زمانی که آنها درگیر رفتارهایی هستند که ممکن است به آنها آسیب برساند.

به عنوان مثال، پرت کردن حواس کودک با یک اسباب بازی یا آهنگ در حالی که او دستش را به سمت ابزار تیز شما دراز می کند، می تواند به جلوگیری از آسیب دیدگی او کمک کند بدون اینکه باعث ناراحتی او از گم شدن شی مورد نظر خود شود.

9. از کتک زدن و داد زدن خودداری کنید:
در حالی که به نظر می رسد تنبیه تغییری آنی ایجاد می کند، اما تأثیرات مخربی بر خودکنترلی کودک دارد. تنبیه ترس از عواقب اعمال خود و درگیر شدن در رفتار تدافعی (مانند پرخاشگری یا کناره گیری) را تشویق می کند.

کتک زدن، تکان دادن یا سیلی زدن به فرزندتان ممکن است باعث شود او احساس بی توجهی کند و سرکشی را افزایش دهد.

اگرچه ممکن است فوراً رفتار کودک شما را متوقف کند، اما همچنین می تواند رابطه شما با فرزندتان را خراب کند و رفتارهای بی اعتمادی را افزایش دهد. علاوه بر این، کتک زدن یا تکان دادن کودک ممکن است منجر به صدمات جسمی به کودک شود.

مطالعات نشان می دهد که انضباط کلامی خشن، مانند فریاد زدن و تحقیر کودک، می تواند منجر به مشکلاتی مانند افسردگی و تمایلات پرخاشگرانه شود.

همچنین مطالعات نشان می دهد که تنبیه های شدید والدین می تواند رفتارهای خشونت آمیز و مسائل مربوط به سلامت روان را در کودکان ترویج کند.

10. پیامدها را توضیح دهید:
پیامدها پاسخ هایی هستند که به دنبال رفتار می آیند و می توانند مثبت یا منفی باشند. پیامدهای منصفانه پس از یک عمل به کودک شما کمک می کند تا درست را از نادرست تشخیص دهد و بنابراین باید سریعاً انجام شود.

اینها را می توان بر اساس رفتار کودک تصمیم گرفت. به عنوان مثال، اگر فرزندتان عمداً تمام تکالیف آن روز را نادیده گرفت، می توانید یک کار اضافی را به لیست او اضافه کنید یا اگر دیر کرد، داستان قبل از خواب را کاهش دهید.

پیامدهای متناسب با سن و توضیح آنها به کودکان کمک می کند تا نیاز به اقدامات اصلاحی را درک کنند و از خود تنظیمی اطمینان حاصل کنند.

11. انتظارات روشنی را تعیین کنید:
کودکان باید بدانند که چه نقشی در پویایی خانواده ایفا می کنند و بنابراین ممکن است بیش از حد زیاده روی کنند یا در خانواده کمتر مشارکت کنند. بنابراین، ضروری است که قوانین روشن و اهداف واقع بینانه را برای فرزندتان فراهم کنید تا به آنها دست یابد.

به عنوان مثال، بسته بندی رنگ های آن ها پس از اتمام نقاشی، پایین نیامدن از پله ها یا قرار دادن اسباب بازی هایشان در جای خود، نشانه های واضحی از آنچه از آنها انتظار می رود است.

با این حال، برای والدین بسیار مهم است که به مجموعه ای از مرزها پایبند باشند تا به فرزندان خود نمونه های مناسب ارائه دهند.

12. انتخاب ارائه دهید:
کودکان به محض اینکه شروع به کاوش می کنند سطح مشخصی از آزادی و استقلال را انتظار دارند و ممکن است زمانی که احساس می کنند در اطراف خود محدودیت دارند یا تحت فشار هستند عصبانی می شوند.

دادن انعطاف پذیری به فرزندتان تضمین می کند که با شما درگیر جنگ قدرت نمی شود. کودکان باید بتوانند به طور منظم انتخاب کنند تا بر زندگی خود کنترل داشته باشند و اعتماد به نفس به دست آورند.

این تصمیمات کوچک، مانند آنچه که دوست دارند بخورند یا در روز بپوشند، به آنها کمک می کند تا تصمیمات مناسب را در آینده بگیرند.

13. احساسات را بپذیرید:
کودکان نوپا احساسات توسعه نیافته ای دارند و تازه یاد می گیرند که با احساسات بزرگ کنار بیایند.

با این حال، آنها نمی توانند احساسات خود را به طور کامل نشان دهند یا بیان کنند، که اغلب می تواند آنها را ناامید کند و منجر به عصبانیت و عصبانیت شود.

برای کودکان بسیار مهم است که هر زمان که تحت تأثیر احساسات خود قرار می گیرند، دیده شوند و شنیده شوند. بنابراین، به عنوان یک والدین، باید به آنها فضای امنی بدهید تا هر زمان که می خواهند شکایت کنند، خودشان را ابراز کنند و سؤالات درستی بپرسند تا به آنها کمک کند تا احساسات خود را نشان دهند.

از جمله تکنیک های آرامش بخش مانند آواز خواندن، راه رفتن، دویدن سریع، در آغوش گرفتن یا رقصیدن می تواند به کودک کمک کند آرام شود و احساسات خود را واضح تر بیان کند.

14. از روش های نظم و انضباط مثبت استفاده کنید:
سبک انضباطی شاد کودک نوپا از سه مرحله ساده پیروی می کند. ابتدا، کودک نوپا از محیطی که طغیان عاطفی او را تحریک می کند، حذف می شود. این به آنها اجازه می دهد تا خود را آرام کنند و به احساسات خود فکر کنند.

ثانیاً، به کودک نوپا فضای عادلانه ای داده می شود تا رفتار خود را با بحث مناسب در مورد احساسات خود بازتاب دهد.

پس از انجام این کار، کودک می تواند اشتباهات خود را درک کند و از کجا سرچشمه گرفته است و به طور مؤثر احساسات خود را برچسب گذاری کند. در اینجا می توان از یک تنبیه مثبت مناسب برای تقویت یادگیری آنها استفاده کرد.

در نهایت، والدین سعی می کنند از طریق تقویت های مثبت با کودک نوپای خود ارتباط برقرار کنند، جایی که آنها به طور ترکیبی در فعالیتی به انتخاب و علاقه خود شرکت می کنند .

15. وقت استراحت بگیرید:
کودکان نوپا زمانی که استدلال منطقی پشت پذیرش و انکار شما را درک کنند بهتر به نظم و انضباط پاسخ می دهند. با این حال، هنگامی که شما آنقدر ناامید هستید که نمی توانید با آرامش به نیازهای فرزندتان پاسخ دهید، مانع از این می شود.

به عنوان یک پدر و مادر، باید نبردهای خود را انتخاب کنید و زمانی که احساس می کنید عصبانیت شما در حال افزایش است، خود را از موقعیتی خارج کنید.

پرت کردن حواس خود با موسیقی، ورزش ، کارهای روزمره یا یک تماس تلفنی برای مدتی قبل از بازگشت به کودک، می تواند به شما کمک کند از شلاق های غیرضروری جلوگیری کنید و از احساس گناه جلوگیری کنید.

تنبیه کودکان

◀ پیشنهاد مطالعه: قوانین تنبیه فرزندان

اگر کودک نوپا شما گوش نمی دهد چه باید کرد؟


بدرفتاری و لجبازی در کودکان ممکن است به دلیل توجه طلبی، نیاز به کنترل یا قدرت، حفظ خود، الگوبرداری منفی، انتقام جویی و احساس بی کفایتی رخ دهد.

در اینجا چند استراتژی وجود دارد که می توانید از آنها برای مقابله با کودک نوپا سرسخت خود استفاده کنید.

✓محدودیت های واضحی تعیین کنید و آنها را از عواقب آن آگاه کنید.

✓برای به دست آوردن همکاری به جای دستورالعمل ها از اظهارات درخواست مثبت استفاده کنید.

✓خود را با محرک های کودک نوپا آشنا کنید تا بهتر بتوانید یک عصبانیت وارده را پیش بینی کنید.

✓با تسلیم شدن یا تسلیم شدن به عصبانیت فرزندتان از تشویق او بپرهیزید .

✓از طنز استفاده کنید تا حواس کودکتان را از سرپیچی او منحرف کنید.

✓رفتار فرزندتان با دیگران را زیر نظر بگیرید و در صورت تهدید دیگران، آنها را از محیط دور کنید.

✓زمانی را صرف قدردانی از خودتان برای برتری به عنوان والدین علیرغم مبارزات قدرت کنید.

رفتار عادی نافرمانی کودک نوپا چیست؟

رفتارهای معمولی نافرمانی کودکان نوپا شامل ضربه زدن، گاز گرفتن، صحبت کردن با شخصیت های معتبر، جیغ زدن، عصبانیت شدید، کینه توزی، سرزنش دیگران و درگیر شدن مکرر در رفتار نامناسب توجه طلبانه است.
نظم و انضباط کودک نوپا بخش عملی رشد است زیرا به کودکان کمک می کند تا تکانشگری خود را کنترل کنند و به شیوه های کنجکاو مثبت تری رفتار کنند و در عین حال ایمنی آنها را نیز تضمین می کند.

کودکان نوپا سرکش برای بیان نیازهای خود به توجه، امنیت، قدرت، حفظ خود و حمایت به شیوه های منفی واکنش نشان می دهند.

نظم و انضباط کودک نوپا می تواند به طور موثری از طریق حذف، بازتاب، تقویت و اتصال مجدد در زندگی کودک نوپا گنجانده شود. لجبازی در کودکان نوپا را می توان با استفاده از مرزهای روشن، درخواست های مثبت، وقفه ها و نادانی حل کرد.

◀ پیشنهاد مطالعه: اثرات نامطلوب تنبیه کودکان و ۱۰ روش جایگزین آن

ضرب و جرح کودکان:

شاید هیچ شکلی از تنبیه بحث برانگیزتر از کتک زدن نباشد . در اینجا دلایلی وجود دارد که چرا کارشناسان از کتک زدن خودداری می کنند:

✓ کتک زدن به بچه ها می آموزد که ضربه زدن در زمان عصبانیت اشکالی ندارد.

✓ کتک زدن می تواند از نظر جسمی به کودکان آسیب برساند.

✓ کتک زدن به جای اینکه به بچه ها یاد بدهد چگونه رفتارشان را تغییر دهند، باعث ترس آنها از والدینشان می شود و به آنها می آموزد که از گرفتار شدن خودداری کنند.

✓ برای بچه هایی که با بازی کردن به دنبال جلب توجه هستند، کتک زدن ممکن است به آنها پاداش بدهد. توجه منفی بهتر از عدم توجه برای آنهاست.

منابع:

www.momjunction.com

www.healthychildren.org

www.kidshealth.org

نوبت دهی مشاوره کودک و خانواده

  • جهت اطلاع از ساعت نوبت دهی به کانال ما بپیوندید