خوابيدن مستقل كودک يا با والدين | گهوارک

خوابيدن مستقل كودک يا با والدين | گهوارک

0 دیدگاه 5 آبان 1398 چاپ خبر بازدید: 2762
خوابيدن مستقل كودک يا با والدين كوتاه آمدن والدين براي رهايي از ناراحتی های هنگام خواب ، در مقابل کودک و راحت گذاشتن او برای خوابیدن در کنار خودشان اشتباه است. اگر چه این کار برای یکی دو شب قابل توجیه است مثلاً وقتی که کودک بیمار است یا روحیه نامناسبی دارد؛ اما در بیشتر موارد این عمل مناسب نیست.

خوابيدن مستقل كودک يا با والدين

تصمیم‌گیری درباره اینکه کودک باید به تنهایی بخوابد یا همراه با والدین، یکی از مسائل مهمی است که والدین در سال‌های اولیه زندگی کودک با آن روبه‌رو هستند. این تصمیم ممکن است تحت تأثیر عوامل مختلفی مانند فرهنگ، فضای خانه، نیازهای خاص کودک و ترجیحات شخصی خانواده باشد. در ادامه، به بررسی مزایا و معایب هر دو گزینه پرداخته‌ایم:

خوابیدن مستقل کودک

مزایا:

  1. توسعه استقلال: خوابیدن مستقل به کودک کمک می‌کند تا مهارت‌های خودکفایی و خودمختاری را یاد بگیرد.
  2. کیفیت خواب بهتر: گاهی اوقات خوابیدن جداگانه می‌تواند به هر دو طرف کمک کند تا خوابی عمیق‌تر و بدون اختلال داشته باشند.
  3. روال خواب منظم: تعیین یک برنامه خواب مستقل می‌تواند به ایجاد عادات خواب سالم در کودکان کمک کند.

معایب:

  1. چالش‌های اولیه: برخی از کودکان ممکن است در ابتدا در خوابیدن به تنهایی مشکل داشته باشند، که ممکن است نیاز به زمان و صبر بیشتری داشته باشد.
  2. دلتنگی یا ترس: برخی کودکان ممکن است در شب احساس ترس یا دلتنگی کنند.

خوابیدن کودک با والدین

مزایا:

  1. تسهیل شیردهی: خوابیدن همراه با والدین می‌تواند به ویژه برای مادرانی که شیر می‌دهند مفید باشد، زیرا دسترسی به کودک در طول شب آسان‌تر است.
  2. تقویت پیوند: خوابیدن نزدیک به والدین می‌تواند به تقویت احساس امنیت و پیوند عاطفی بین والدین و کودک کمک کند.
  3. آرامش بیشتر برای کودک: بسیاری از کودکان هنگامی که در کنار والدین خود هستند، احساس آرامش بیشتری می‌کنند، که می‌تواند به خواب بهتر آن‌ها کمک کند.

معایب:

  1. اختلال در خواب والدین: حضور کودک در تخت ممکن است باعث شود که والدین خواب کافی نداشته باشند، به ویژه اگر کودک بی‌قرار باشد.
  2. خطرات ایمنی: خوابیدن در یک تخت با والدین می‌تواند خطرات ایمنی مانند خفگی یا سقوط را به همراه داشته باشد، به خصوص اگر والدین خسته یا سنگین‌وزن باشند.

نکات برای تصمیم‌گیری

  • مشورت با متخصصان: مشورت با پزشک یا متخصص کودکان می‌تواند در تصمیم‌گیری به شما کمک کند.
  • در نظر گرفتن نیازها و شرایط خانوادگی: هر خانواده‌ای منحصر به فرد است، بنابراین باید نیازها، شرایط خانه و سبک زندگی خود را در نظر بگیرید.
  • آماده‌سازی برای تغییر: گاهی اوقات شرایط تغییر می‌کند و ممکن است لازم باشد که روش‌های خود را تغییر دهید تا بهترین نتیجه را بگیرید.

 

كوتاه آمدن والدين براي رهايي از ناراحتی های هنگام خواب ، در مقابل کودک و راحت گذاشتن او برای خوابیدن در کنار خودشان اشتباه است. اگر چه این کار برای یکی دو شب قابل توجیه است مثلاً وقتی که کودک بیمار است یا روحیه نامناسبی دارد؛ اما در بیشتر موارد این عمل مناسب نیست. همه ما این حقیقت را می‌دانیم که افراد در رختخواب مجزا بهتر می‌خوابند. مطالعات نشان داده که حرکات و بیداریهای یک فرد در طول شب افراد دیگری را که با او در یک رختخواب می‌خوابند بیدار کرده و باعث ایجاد تغییرات خواب می‌شود. لذا بهتر است که کودک را با افراد دیگر در یک جا نخوابانیم. تنهایی خوابیدن بخش مهمی از یادگیری کسب استقلال ، بدون اضطراب و همراه با آرامش و اطمینان است. این روند در رشد روانی به موقع او اهمیت بسزایی دارد.

خوابیدن کودک دركنار والدين به جای آن که باعث آرامش و اطمینان او شود، برای او اضطراب و سردرگمی را به همراه می آورد. اگر به کودک خود اجازه بدهید تا میان شما و همسرتان بخوابد احتمالاً به دلیل این که خود را مسئول جدایی شما می‌داند احساس قدرت زیادی خواهد کرد و همین موجب نگرانی او هم می‌شود؛ چون می‌خواهد مطمئن شود که شما او را تحت کنترل دارید و هرگاه که صلاح باشد بی توجه به تمایل او اعمال سلیقه می‌کنید. اگر شما نشان دهید که نمی‌توانید به این نحو عمل کنید و او می‌تواند هر طور که بخواهد عمل کند ممکن است که احساس تزلزل کند.

اگر کودک با یکی از والدین خود زندگی می‌کند، یا یکی از والدین دور از خانه و در محل کار است و یا حتی در اتاق دیگر می‌خوابد وجود این وضعیت برای او اضطراب بیشتری را به همراه خواهد داشت. در اینجا بعضی والدین آسانترین راه را انتخاب می‌کنند و او را به رختخواب خود می آورند و یا یکی از آنها به رختخواب او می‌رود. اما کودک باز هم اطمینان خاطر نخواهد یافت چرا که احساس می‌کند جای یکی از آنها را گرفته است و همین امر او را دوباره نگران می‌کند. اغلب بچه هایی که والدین آنها جدا از هم زندگی می‌کنند و یا طلاق گرفته‌اند خود را در این آشفتگی خانوادگی مقصر می‌دانند. ناراحتی این کودکان بیشتر مربوط به زمانی است که در رختخواب والدینشان می‌خوابیده‌اند. اکثر بچه‌ها مشکل جدی و مداومی برای تنهایی خوابیدن نخواهند داشت. اگر کودک شما از تنهایی خوابیدن می‌ترسد و شما اجازه می‌دهید کنار شما بخوابد درواقع شما هيچ كمكي به او نكرده و بايد راه حل پيدا كنيد.

اگر به خاطر تمایل خودتان او را به رختخواب خود می آورید بهتر است احساستان را دوباره ارزیابی کنید. برخی از افراد که تنها زندگی می‌کنند ، از این که شبها کنار فرزندشان بخوابند کمتر احساس تنهایی و ترس کرده و راضی تر هستند و یا گاهی اوقات که والدین از دست هم ناراحت هستند کودک را به رختخواب می‌برند. اگر شما هم با اینگونه مسائل درگیر هستید باید گفت که به جای کمک به کودکتان سعی دارید که مشکل خود را حل کنید. زمانی که چنین الگویی برای خواب وجود داشته باشد نه تنها کودک بلکه همه افراد خانواده از این مسئله رنج می‌برند. باید مشکل و نیاز خودتان را درک کنید و با آن کنار بیایید و اگر این مشکل به آسانی حل نشود با روانشناس مشورت نماييد.

در صورتي كه کودک عادت کند همیشه با شما بخوابد از رفتن به مهدكودك و تنها ماندن هراس پيدا خواهد كرد. این عادت او در زندگی اجتماعی شما نیز تاثیرگذار است و دیری نمی‌گذرد که احساس می‌کنید نسبت به کودکتان عصبانیت روزافزون پیدا کرده‌اید و زمانی هم که آن قدر بزرگ می‌شود که دیگر نتوانید با او در یک رختخواب بخوابید نمی‌توانید او را مقيد به تنها خوابيدن نماييد. ممکن است شما یک یا دو اتاق خواب داشته باشید و علاوه بر چند بچه ، پدر بزرگ و مادر بزرگ هم با شما زندگی کنند که برای خودشان اتاق نیاز دارند و یا ممکن است در خانه کسی باشید که آنها تنها یک اتاق دارند. اینها همه نمونه‌هایی از موقعیتهای دشواری است که البته برای آنها راه حل هایی هم وجود دارد. مثلاً اگر کودک شما مجبور است در اتاق شما بخوابد به او یک رختخواب جداگانه بدهید که گوشه‌ای از اتاق را به خودش اختصاص دهد و سعی کنید فضایی خصوص وسایل او ایجاد نمایید.

 

وسايل مخصوص:

به جای خوابيدن در كنار فرزندتان بهتر است از یک عروسک نرم پارچه‌ای ، یک اسباب بازی و یا حتی پتوی مخصوص استفاده کنید. اسباب بازی معمولاً کودک را سرگرم و متقاعد می‌کند تا شب را به تنهایی سپری کند. این کار باعث می‌شود تا او احساس کند که بر دنیای پیرامون خود تا حدودی کنترل دارد. چرا که یک اسباب بازی و یا یک ملحفه را هر وقت که او بخواهد می‌تواند همراه داشته باشد و این اسباب بازی هیچگاه او را ترک نمی‌کند و این حس بهتری به کودک میدهد.
کودک معمولاً چنین اشیائی را در ابتدای سنین نوپایی انتخاب می‌کند و دوستی با آن را تا 6 - 8 سالگی ادامه می‌دهد اگر کودک شما با یک اسباب بازی و یا یک عروسک پارچه‌ای نرم سرگرم شود آن را وارد برنامه خواب خود خواهد کرد. اسباب بازی که با او غذا بخورد و به قصه‌هایش گوش دهد. به او اطمینان دهید که اسباب بازی اش را تا هر زمانی که بخواهد می‌تواند داشته باشد.

نهایتاً، انتخاب بین خوابیدن مستقل کودک یا خوابیدن با والدین باید بر اساس آنچه که برای سلامت و رفاه کلی خانواده بهتر است، صورت گیرد.

  • جهت اطلاع از ساعت نوبت دهی به کانال ما بپیوندید