آنتی کولینرژیک کودکان

 آنتی کولینرژیک کودکان

0 دیدگاه 20 اسفند 1402 چاپ خبر بازدید: 149
داروهای آنتی کولینرژیک دسته ای از داروها هستند که با مسدود کردن عمل استیل کولین، یک انتقال دهنده عصبی در مغز و بدن، عمل می کنند. آنها معمولاً برای درمان بیماری های مختلفی از جمله آسم، مثانه بیش فعال و بیماری پارکینسون استفاده می شوند. با این حال، برخی از داروهای آنتی کولینرژیک می توانند اثرات منفی بر روی مغز، به ویژه در افراد مسن داشته باشند، که منجر به اختلال در عملکرد شناختی و افزایش خطر زوال عقل می شود.

 آنتی کولینرژیک کودکان

داروهای آنتی کولینرژیک دسته ای از داروها هستند که با مسدود کردن عمل استیل کولین، یک انتقال دهنده عصبی در مغز و بدن، عمل می کنند. آنها معمولاً برای درمان بیماری های مختلفی از جمله آسم، مثانه بیش فعال و بیماری پارکینسون استفاده می شوند. با این حال، برخی از داروهای آنتی کولینرژیک می توانند اثرات منفی بر روی مغز، به ویژه در افراد مسن داشته باشند، که منجر به اختلال در عملکرد شناختی و افزایش خطر زوال عقل می شود.

اخیراً نگرانی در مورد استفاده از داروهای آنتی کولینرژیک در کودکان، به ویژه آنهایی که دارای اختلالات رفتاری مانند اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) هستند، وجود داشته است. در حالی که این داروها می توانند در کاهش علائم خاص موثر باشند، شواهد فزاینده ای وجود دارد که نشان می دهد آنها ممکن است اثرات طولانی مدت منفی بر روی مغز در حال رشد داشته باشند. در این مقاله، استفاده از داروهای آنتی کولینرژیک در کودکان، خطرات بالقوه مرتبط با استفاده از آنها و گزینه های درمانی جایگزین را که ممکن است برای کودکان مبتلا به ADHD و سایر اختلالات رفتاری مناسب تر باشد، بررسی خواهیم کرد.

 

 

قرص آنتی کولینرژیک کودکان برای چیست؟

قرص های آنتی کولینرژیک نوعی دارو هستند که به دلایل مختلفی می توان برای کودکان تجویز کرد. این قرص ها با مسدود کردن عملکرد یک انتقال دهنده عصبی به نام استیل کولین عمل می کنند که می تواند بر عملکردهای مختلف بدن تأثیر بگذارد. در کودکان، قرص های آنتی کولینرژیک معمولا برای درمان بیماری هایی مانند آلرژی، آسم و مثانه بیش فعال استفاده می شود. آنها همچنین می توانند برای مدیریت علائم بیماری پارکینسون، بیماری حرکت و برخی اختلالات گوارشی استفاده شوند. در حالی که این داروها می توانند در درمان این بیماری ها موثر باشند، اما می توانند عوارض جانبی مانند خشکی دهان،یبوست کودکان و تاری دید نیز داشته باشند و فقط باید تحت راهنمایی یک متخصص مراقبت های بهداشتی استفاده شوند.

موارد مصرف قرص آنتی کولینرژیک کودکان

داروهای آنتی کولینرژیک عملکرد انتقال دهنده عصبی استیل کولین را در بدن مسدود می کنند که می تواند اثرات مختلفی از جمله کاهش انقباضات عضلانی، کاهش ضربان قلب و کاهش ترشحات غدد داشته باشد. در حالی که داروهای آنتی کولینرژیک ممکن است برخی کاربردهای درمانی در کودکان داشته باشند، مانند درمان برخی بیماری ها مانند آسم یا سندرم روده تحریک پذیر، استفاده از آنها باید همیشه تحت راهنمایی و نظارت یک متخصص پزشکی واجد شرایط باشد. خطرات و مزایای استفاده از این داروها باید قبل از شروع هر درمانی به دقت مورد توجه قرار گیرد. لازم به یادآوری است که خوددرمانی یا تجویز دارو به کودکان بدون توصیه پزشکی مناسب می تواند خطرناک باشد و ممکن است منجر به عواقب جدی برای سلامتی شود. بنابراین، بسیار مهم است که همیشه قبل از استفاده از هر دارویی، از جمله قرص های آنتی کولینرژیک، با یک متخصص اطفال یا یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی مشورت کنید.

مکانیسم اثر قرص آنتی کولینرژیک کودکان

داروهای آنتی کولینرژیک عملکرد انتقال دهنده عصبی استیل کولین را که در بسیاری از عملکردهای بدن مانند انقباض عضلانی، حافظه و عملکرد شناختی نقش دارد، مسدود می کند. قرص های آنتی کولینرژیک کودکان مانند هیوسیامین با مسدود کردن عملکرد استیل کولین در ماهیچه های صاف دستگاه گوارش، دستگاه ادراری و دستگاه تنفسی عمل می کنند. این باعث شل شدن این عضلات و کاهش ترشحات می شود که می تواند به تسکین علائمی مانند گرفتگی شکم، اسهال، فوریت یا بی اختیاری ادرار و تولید بیش از حد مخاط کمک کند. داروهای آنتی کولینرژیک همچنین می توانند اثرات دیگری مانندخشکی دهان کودکان، تاری دید و خواب آلودگی بر بدن داشته باشند که ممکن است در شرایط خاصی مانند کاهش ترشح بزاق در طی مراحل دندانپزشکی یا کاهش اضطراب قبل از جراحی مفید باشد.

توجه به این نکته مهم است که داروهای آنتی کولینرژیک فقط باید تحت راهنمایی یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی استفاده شوند، زیرا می توانند عوارض جانبی بالقوه داشته باشند و با سایر داروها تداخل داشته باشند.

 

آنتی کولینرژیک در تصویر نمایش داده شده است.

 

مقدار و نحوه مصرف قرص آنتی کولینرژیک کودکان

داروهای آنتی کولینرژیک دسته ای از داروها هستند که عملکرد انتقال دهنده عصبی استیل کولین را در سیستم عصبی مسدود می کنند. آنها برای درمان انواع بیماری ها از جمله آلرژی، بیماری حرکت و اختلالات گوارشی استفاده می شوند.

دوز و روش تجویز داروهای آنتی کولینرژیک در کودکان به عوامل مختلفی از جمله سن کودک، وزن، سابقه پزشکی و داروی خاص مورد استفاده بستگی دارد. مهم است که دستورالعمل های ارائه شده توسط یک متخصص مراقبت های بهداشتی یا روی برچسب دارو را به دقت دنبال کنید.به طور معمول، داروهای آنتی کولینرژیک به صورت خوراکی، معمولا با یک لیوان آب مصرف می شوند. بسته به دارو ممکن است با یا بدون غذا مصرف شوند. برخی از داروها به صورت مایع یا قرص جویدنی برای کودکانی که در بلعیدن قرص ها مشکل دارند موجود است.

مهم است که به خاطر داشته باشید که داروهای آنتی کولینرژیک می توانند عوارض جانبی به خصوص در کودکان داشته باشند. عوارض جانبی رایج شامل خشکی دهان، یبوست کودکان و خواب آلودگی است. در برخی موارد، آنتی کولینرژیک ها می توانند عوارض جانبی جدی تری مانند گیجی، توهم یا تشنج ایجاد کنند. در صورت مشاهده هر گونه عوارض جانبی یا هر گونه سوالی در مورد استفاده از داروهای آنتی کولینرژیک در کودکان، مهم است که با یک متخصص مراقبت های بهداشتی مشورت کنید.

تداخلات دارویی قرص آنتی کولینرژیک کودکان

داروهای آنتی کولینرژیک دسته ای از داروها هستند که با مسدود کردن عملکرد استیل کولین، یک انتقال دهنده عصبی که نقش کلیدی در چندین عملکرد بدن از جمله هضم، ادرار و ضربان قلب دارد، عمل می کنند. قرص های آنتی کولینرژیک کودکان معمولا برای درمان بیماری های مختلف مانند آلرژی، آسم و اختلالات گوارشی استفاده می شود. برخی از قرص های رایج آنتی کولینرژیک کودکان عبارتند از:

دیفن هیدرامین کودکان (بنادریل)

  • کلرفنیرامین (کلر-تریمتون)
  • ستیریزین (زیرتک)
  • فکسوفنادین (آلگرا)
  • لوراتادین (کلاریتین)

تداخلات دارویی قرص های آنتی کولینرژیک کودکان ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • سایر داروهای آنتی کولینرژیک: استفاده از بیش از یک داروی آنتی کولینرژیک می تواند خطر عوارض جانبی مانند خشکی دهان، تاری دید و یبوست را افزایش دهد.
  • داروهای تضعیف کننده سیستم عصبی مرکزی: داروهای آنتی کولینرژیک می توانند اثرات آرام بخش دیگر داروهای مضعف CNS مانند بنزودیازپین ها، مواد افیونی و الکل را افزایش دهند.
  • مهارکننده های مونوآمین اکسیداز (MAOIs): ترکیب داروهای آنتی کولینرژیک با MAOI ها می تواند منجر به افزایش خطرناک فشار خون شود و علائمی مانندتب کودکان، بی قراری و تشنج ایجاد کند.
  • آنتی هیستامین ها: ترکیب آنتی هیستامین ها با داروهای آنتی کولینرژیک می تواند خطر عوارض جانبی مانند خواب آلودگی، خشکی دهان و احتباس ادرار را افزایش دهد.
  • آنتی سایکوتیک ها: آنتی سایکوتیک ها می توانند خطر عوارض جانبی آنتی کولینرژیک را به ویژه در افراد مسن یا مبتلایان به زوال عقل افزایش دهند.

مهم است که قبل از شروع درمان آنتی کولینرژیک، پزشک را در مورد تمام داروها، از جمله داروهای بدون نسخه، مکمل ها و داروهای گیاهی که کودک مصرف می کند، اطلاع دهید. این می تواند به شناسایی تداخلات دارویی بالقوه و جلوگیری از عوارض جانبی جدی کمک کند.

عوارض قرص آنتی کولینرژیک کودکان

داروهای آنتی کولینرژیک با مسدود کردن عملکرد استیل کولین، یک انتقال دهنده عصبی که در بسیاری از عملکردهای بدن نقش دارد، عمل می کنند. در حالی که این داروها می توانند در درمان برخی بیماری های پزشکی مفید باشند، اما می توانند عوارض جانبی نیز داشته باشند، به ویژه در کودکان. در اینجا برخی از عوارض جانبی احتمالی قرص های آنتی کولینرژیک در کودکان آورده شده است:

  • خشکی دهان: آنتی کولینرژیک ها می توانند تولید بزاق را کاهش دهند و منجر به خشکی دهان شوند.
  • تاری دید: این داروها می توانند بر توانایی تمرکز چشم تاثیر بگذارند و باعث تاری دید شوند.
  • یبوست: آنتی کولینرژیک ها می توانند حرکت دستگاه گوارش را کند کنند و منجر به یبوست شوند.
  • خواب‌آلودگی: این داروها می‌توانند در کودکان احساس خواب‌آلودگی یا خستگی ایجاد کنند.
  • سرگیجه: برخی از کودکان ممکن است پس از مصرف آنتی کولینرژیک ها دچار سرگیجه یا سبکی سر شوند.
  • مشکل در ادرار کردن: آنتی کولینرژیک ها می توانند توانایی مثانه را برای تخلیه کامل کاهش دهند و باعث مشکل در ادرار شوند.
  • گیجی: در برخی موارد، آنتی کولینرژیک ها می توانند باعث سردرگمی یا گیجی شوند.
  • افزایش ضربان قلب: این داروها می توانند ضربان قلب را در برخی از کودکان افزایش دهند.
  • افزایش خطر افتادن: آنتی کولینرژیک ها می توانند بر تعادل و هماهنگی تأثیر بگذارند و خطر زمین خوردن را در برخی از کودکان افزایش دهند.

توجه به این نکته ضروری است که همه کودکان این عوارض جانبی را تجربه نمی کنند و برخی ممکن است عوارض جانبی متفاوتی را تجربه کنند. اگر در مورد استفاده از داروهای آنتی کولینرژیک نگرانی دارید، مهم است که با پزشک کودک خود صحبت کنید.

 

آنتی کولینرژیک در تصویر نمایش داده شده است.

 

موارد منع مصرف قرص آنتی کولینرژیک کودکان

داروهای آنتی کولینرژیک دسته ای از داروها هستند که عملکرد استیل کولین را مسدود می کنند، یک انتقال دهنده عصبی که در بسیاری از عملکردهای بدن از جمله کنترل عضلات، شناخت و تنظیم سیستم عصبی خودمختار نقش دارد. در کودکان، داروهای آنتی کولینرژیک معمولا برای بیماری هایی مانند سندرم روده تحریک پذیر، مثانه بیش فعال و آسم تجویز می شود. با این حال، این داروها می توانند عوارض جانبی قابل توجهی داشته باشند و فقط باید تحت نظارت دقیق یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی استفاده شوند. برخی از موارد منع مصرف قرص آنتی کولینرژیک کودکان عبارتند از:

  • گلوکوم: آنتی کولینرژیک ها می توانند فشار داخل چشم را افزایش دهند که می تواند گلوکوم را بدتر کند.
  • احتباس ادرار: آنتی کولینرژیک ها می توانند باعث احتباس ادرار و بدتر شدن علائم بیماری هایی مانند انسداد مثانه یا مثانه نوروژنیک شوند.
  • انسداد دستگاه گوارش: آنتی کولینرژیک ها می توانند با کاهش تحرک روده، انسداد دستگاه گوارش را بدتر کنند.
  • آلرژی: کودکانی که به داروهای آنتی کولینرژیک حساسیت دارند، نباید آنها را مصرف کنند.
  • میاستنی گراویس: آنتی کولینرژیک ها می توانند ضعف عضلانی را در کودکان مبتلا به میاستنی گراویس بدتر کنند.
  • سندرم داون: کودکان مبتلا به سندرم داون ممکن است بیشتر مستعد عوارض جانبی شناختی آنتی کولینرژیک ها باشند.

توجه به این نکته ضروری است که این داروها فقط باید توسط یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی واجد شرایط تجویز شوند و در کودکان با احتیاط مصرف شوند. خطرات و مزایای درمان همیشه باید قبل از شروع درمان به دقت سنجیده شود.

داروهای آنتی کولینرژیک معمولاً داروهایی هستند که می توانند عوارض جانبی بالقوه ای داشته باشند، به ویژه در افراد مسن. این داروها با مسدود کردن عمل انتقال دهنده عصبی استیل کولین عمل می کنند که می تواند منجر به طیف وسیعی از علائم مانند خشکی دهان، یبوست، گیجی و اختلال حافظه شود. مهم است که از این داروها فقط طبق دستور یک متخصص مراقبت های بهداشتی استفاده کنید و از خطرات و عوارض جانبی احتمالی آن آگاه باشید. اگر در مورد استفاده از داروهای آنتی کولینرژیک نگران هستید، ممکن است مفید باشد که با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود در مورد داروهای جایگزین یا درمان های غیردارویی صحبت کنید.