بازیهای آموزشی نوزاد و کودک؛ چگونه به رشد زبان و ذهن او کمک کنیم؟
نوزاد از همان ماههای نخست زندگی با نگاه کردن، گوش دادن، لمس کردن و تعامل با اطرافیانش دنیای جدیدی را کشف میکند. بازیهای سادهای مانند آواز خواندن، نشان دادن کتابهای تصویری، تقلید صداها و پاسخ دادن به صداهای کودک میتوانند فرصتهایی برای یادگیری و برقراری ارتباط فراهم کنند.
برای کمک به رشد کودک، به اسباببازیهای گرانقیمت یا برنامههای آموزشی پیچیده نیاز ندارید. بسیاری از تجربههای مفید در جریان زندگی روزمره اتفاق میافتند؛ زمانی که برای کودک آواز میخوانید، به صدای او پاسخ میدهید، کتابی را با هم نگاه میکنید یا اجازه میدهید با یک وسیله ایمن صدای تازهای ایجاد کند.
پژوهشهای رشد کودک بر اهمیت تعامل دوطرفه میان کودک و مراقب تأکید دارند. وقتی کودک صدا درمیآورد، اشاره میکند یا به چیزی نگاه میکند و بزرگسال با توجه، کلام یا حرکت به او پاسخ میدهد، زمینه مناسبی برای رشد ارتباط و یادگیری فراهم میشود.
۱. موسیقی و ترانههای کودکانه
موسیقی یکی از سادهترین راهها برای ایجاد ارتباط با نوزاد است. لالایی، ترانههای کوتاه و آواز خواندن والدین میتوانند توجه کودک را جلب کنند و فرصتی برای آشنایی او با ریتم، آهنگ صدا و الگوهای گفتاری فراهم آورند.
لازم نیست صدای حرفهای داشته باشید یا همیشه از موسیقی ضبطشده استفاده کنید. صدای آشنای شما و تعامل مستقیم با کودک اهمیت زیادی دارد.
چگونه با موسیقی با کودک بازی کنیم؟
-
برای نوزاد لالایی آرام بخوانید و به واکنشهای او توجه کنید.
-
هنگام خواندن ترانه، با دست زدن آرام یا حرکتهای ساده ریتم ایجاد کنید.
-
وقتی کودک صداهایی مانند غانوغون تولید میکند، با لبخند یا صدای ملایم به او پاسخ دهید.
-
با بزرگتر شدن کودک، ترانههایی درباره اعضای بدن، حیوانات و فعالیتهای روزمره بخوانید.
-
اجازه دهید کودک با دست زدن، حرکت کردن یا استفاده از سازهای مخصوص سن خود در فعالیت مشارکت کند.
موسیقی میتواند بخشی از برنامه روزانه کودک باشد، اما لازم نیست در تمام ساعات بیداری او پخش شود. سکوت، گفتوگوی مستقیم و فرصت گوش دادن به صداهای طبیعی محیط نیز اهمیت دارند. صدای موسیقی باید ملایم باشد و هرگز از صدای بلند و طولانیمدت استفاده نکنید.
برای مطالعه بیشتر میتوانید مقاله اهمیت موسیقی برای کودکان را بخوانید.
۲. کشف صداها و بازیهای حسی
کودکان از شنیدن صداهای متفاوت و کشف علت ایجاد آنها لذت میبرند. این تجربهها میتوانند توجه شنیداری و کنجکاوی آنها را تحریک کنند.
برای مثال، میتوانید هنگام بازی به صدای آرام ورق خوردن کتاب، خشخش کاغذ یا ضربه ملایم روی یک سطح توجه کودک را جلب کنید. سپس نام صدا یا وسیلهای را که آن را ایجاد کرده است برای کودک توضیح دهید.
چند فعالیت ساده برای کشف صداها
-
با دست خود یک بار آرام و بار دیگر کمی محکمتر روی سطحی ایمن ضربه بزنید و تفاوت صدا را نشان دهید.
-
هنگام ورق زدن کتاب، به صدای صفحات توجه کنید.
-
با یک جغجغه مناسب سن کودک، صدای ملایمی ایجاد کنید و اجازه دهید در صورت آمادگی آن را لمس کند.
-
برای کودک بزرگتر، بازی نوبتی ترتیب دهید؛ یک بار شما صدا ایجاد کنید و بار بعد از او بخواهید صدایی بسازد.
نکته ایمنی: برای نوزادان از ظروف شکستنی، اشیای تیز، وسایل سنگین و قطعات کوچک استفاده نکنید. وسایلی که در دهان کودک قرار میگیرند باید متناسب با سن و فاقد خطر خفگی باشند. از ضربه زدن به ظروف فلزی پرصدا یا ایجاد صدای ناگهانی نزدیک گوش کودک نیز خودداری کنید.
۳. آشنایی با کتاب و کتابخوانی
کتابخوانی را میتوان از دوران نوزادی آغاز کرد. در ماههای نخست، هدف این نیست که کودک داستان را بفهمد یا مدت زیادی به تصاویر توجه کند؛ بلکه مهم آن است که تجربهای خوشایند از دیدن تصویرها، شنیدن صدای شما و تعامل مشترک داشته باشد.
برای شروع، کتابهایی با تصاویر واضح، رنگهای قابل تشخیص و صفحات مقاوم انتخاب کنید. کتابهای پارچهای یا مقوایی مخصوص نوزادان معمولاً برای دست گرفتن و کاوش مناسبترند.
چگونه برای نوزاد کتاب بخوانیم؟
-
کودک را در وضعیتی راحت و ایمن قرار دهید و کتاب را مقابل دید او نگه دارید.
-
تصاویر را نشان دهید و نام اشیا را با کلمات ساده بیان کنید.
-
اگر کودک به تصویری نگاه کرد، درباره همان تصویر صحبت کنید.
-
لازم نیست متن کتاب را دقیقاً از ابتدا تا انتها بخوانید؛ میتوانید متناسب با توجه کودک مکث کنید یا توضیح کوتاهی بدهید.
-
اگر کودک خسته شد یا علاقهاش را از دست داد، فعالیت را متوقف کنید.
با بزرگتر شدن کودک، میتوانید از او بخواهید به تصویر موردنظر اشاره کند، صدای حیوانات را تقلید کند یا درباره اتفاقهای داستان حدس بزند.
برای آشنایی با انتخاب کتاب مناسب، مقاله چه نوع کتابی مناسب کودک ما است؟ را مطالعه کنید.
۴. ورق زدن صفحات کتاب
ورق زدن کتاب برای کودک فرصتی برای تمرین استفاده از انگشتان، هماهنگی چشم و دست و مشارکت فعال در کتابخوانی است. بعضی کودکان در نیمه دوم سال اول زندگی به تلاش برای گرفتن و حرکت دادن صفحات علاقه نشان میدهند، اما زمان دقیق این مهارت در همه کودکان یکسان نیست.
برای کمک به کودک:
-
کتابی با صفحات ضخیم و مقاوم انتخاب کنید.
-
ابتدا خودتان صفحه را بهآرامی ورق بزنید.
-
به کودک فرصت دهید حرکت شما را مشاهده کند.
-
اگر تمایل داشت، اجازه دهید خودش برای ورق زدن تلاش کند.
-
بدون عجله و اجبار، برای تلاشهای او فرصت کافی فراهم کنید.
اگر کودک هنوز نمیتواند صفحه را بهتنهایی ورق بزند، اشکالی ندارد. نگاه کردن به تصاویر، لمس کتاب و گوش دادن به صدای شما نیز تجربههای مفیدی هستند.
۵. تقویت قدرت انتخاب کودک
دادن فرصت انتخاب، حتی در فعالیتهای ساده روزمره، میتواند به مشارکت و استقلال تدریجی کودک کمک کند. البته نوع انتخاب باید با توانایی رشدی او متناسب باشد.
برای نوزاد کوچکتر، میتوانید دو تصویر را مقابل دید او قرار دهید و مشاهده کنید که توجهش بیشتر به کدامیک جلب میشود. این کار به معنای آن نیست که نوزاد حتماً انتخاب آگاهانهای مانند کودک بزرگتر انجام میدهد؛ بلکه فرصتی برای مشاهده علاقه و واکنش اوست.
برای کودک نوپا میتوانید دو کتاب مناسب سنش را نشان دهید و بپرسید: «امروز کدام کتاب را بخوانیم؟»
به انتخاب او احترام بگذارید و اگر بارها یک کتاب را انتخاب کرد، نگران نباشید. تکرار داستانهای آشنا میتواند به کودک کمک کند واژهها و رویدادها را بهتر بشناسد.
۶. کشف زبان با تقلید صداها
یکی از راههای ساده برای تشویق ارتباط کودک، توجه به صداهایی است که میشنود و تولید میکند. صحبت کردن با کودک، نام بردن از اشیا و پاسخ دادن به غانوغون او، فرصتهای طبیعی برای تمرین ارتباط ایجاد میکنند.
بازی با صدای حیوانات
برای کودک خردسال، تصویر یک حیوان را نشان دهید و نام آن را بگویید. سپس میتوانید صدای سادهای را که به آن حیوان نسبت داده میشود تقلید کنید؛ مثلاً بگویید «گربه میو میکند».
برای جذابتر شدن بازی:
-
از کتابهای تصویری حیوانات استفاده کنید.
-
نام حیوان و صدای آن را با هم تکرار کنید.
-
به کودک فرصت دهید به تصویر اشاره کند یا صدایی از خودش تولید کند.
-
با بزرگتر شدن کودک، از او بخواهید حیوان موردنظر را از میان چند تصویر پیدا کند.
نیازی نیست کودک در سن مشخصی حتماً صدای حیوان را تقلید کند یا کلمهای را بگوید. هدف، ایجاد یک تجربه ارتباطی لذتبخش است، نه آزمودن تواناییهای او.
۷. جورچین و تطبیق تصویرها
بازیهای تطبیق تصویر میتوانند برای کودکان بزرگتر فرصتهایی برای مشاهده، دستهبندی و حل مسئله فراهم کنند. با این حال، جورچینهای دارای قطعات کوچک برای نوزادان مناسب نیستند و باید فعالیت را متناسب با سن کودک انتخاب کرد.
روش اجرای بازی تطبیق حیوانات
برای کودکی که آمادگی انجام این بازی را دارد:
-
چند تصویر بزرگ و واضح از حیوانات انتخاب کنید.
-
نام هر حیوان را به کودک بگویید.
-
تصویرها را در کنار هم قرار دهید و از کودک بخواهید تصویر مشابه را پیدا کند.
-
در ابتدا فقط از دو تصویر استفاده کنید.
-
با افزایش مهارت کودک، تعداد تصاویر را بیشتر کنید.
برای کودکان کوچکتر، میتوانید بهجای کارتهای جداشدنی از یک کتاب تصویری بزرگ استفاده کنید و از آنها بخواهید حیوان موردنظر را نشان دهند.
نکته ایمنی: قطعات جورچین، مجسمههای کوچک و کارتهای جداشدنی نباید در دسترس نوزادانی باشند که اشیا را به دهان میبرند. برای کودکان خردسال، اسباببازیهای متناسب با سن و بدون قطعات کوچک انتخاب کنید و هنگام بازی نظارت داشته باشید.
۸. کودک شما نیاز دارد درک شود
همه بازیها نباید از سوی بزرگسال طراحی و هدایت شوند. گاهی بهتر است مشاهده کنید کودک به چه چیزی علاقه نشان میدهد و اجازه دهید خودش فعالیت را پیش ببرد.
برای مثال، ممکن است کودک بارها جغجغهای را بیندازد و منتظر بماند تا آن را به او برگردانید. این رفتار میتواند بخشی از کاوش او درباره رابطه میان عمل و نتیجه یا تلاشی برای ادامه تعامل باشد.
میتوانید جغجغه را به او برگردانید، واکنشش را مشاهده کنید و چند نوبت با هم بازی کنید. اگر خسته شد یا علاقهاش را از دست داد، بازی را تغییر دهید.
در این فرایند، لازم نیست هر رفتار کودک را بهعنوان نشانهای از یک هدف پیچیده تفسیر کنید. کافی است به نشانههای علاقه، خستگی، ناراحتی و نیاز او توجه داشته باشید.
۹. به نشانههای کودک پاسخ دهید
کودکان حتی پیش از آنکه بتوانند صحبت کنند، با نگاه، حرکت بدن، حالت چهره، صدا و اشاره با اطرافیان ارتباط برقرار میکنند. پاسخ دادن به این نشانهها و دادن فرصت برای پاسخ متقابل، یکی از بخشهای مهم تعامل روزمره است.
برای مثال:
-
اگر کودک به تصویری نگاه میکند، نام آن را بگویید.
-
اگر صدایی تولید کرد، با صدای ملایم به او پاسخ دهید.
-
اگر به سمت اسباببازی دست دراز کرد، در صورت ایمن بودن آن را در دسترسش قرار دهید.
-
پس از صحبت یا آواز خواندن، مکث کنید تا فرصت واکنش داشته باشد.
-
اگر رویش را برگرداند، بیقرار شد یا خسته به نظر رسید، به او استراحت بدهید.
پاسخگویی حساس و متناسب با نیاز کودک، فرصتهای ارتباطی را بیشتر میکند و از طریق تعاملهای رفتوبرگشتی به رشد زبان و مهارتهای اجتماعی کمک میکند.
نکات مهم برای انتخاب بازی مناسب سن کودک
هنگام انتخاب فعالیت، سن، تواناییها، علاقه و وضعیت ایمنی کودک را در نظر بگیرید.
-
برای نوزادان: آواز خواندن، نگاه کردن به تصاویر بزرگ، صحبت کردن و بازیهای ساده رودررو مناسباند.
-
برای کودکان در نیمه دوم سال اول: کتابهای مقاوم، بازیهای نوبتی ساده و کاوش وسایل ایمن میتوانند جذاب باشند.
-
برای کودکان نوپا: نام بردن از اشیا، تقلید صداها، ترانههای حرکتی و انتخاب میان دو فعالیت مناسباند.
-
برای کودکان پیشدبستانی: جورچینهای متناسب با سن، داستانگویی، بازیهای ریتمیک و دستهبندی تصویرها را میتوان امتحان کرد.
این تقسیمبندی کلی است؛ کودکان با سرعتهای متفاوت رشد میکنند و لازم نیست همه آنها در یک زمان مهارت یکسانی داشته باشند.
پرسشهای متداول درباره بازیهای آموزشی نوزاد و کودک
از چه سنی میتوان برای نوزاد کتاب خواند؟
از همان ماههای نخست زندگی میتوانید کتابهای تصویری را به نوزاد نشان دهید و برای او بخوانید. در این سن، تعامل با صدای شما و نگاه کردن به تصاویر مهمتر از فهم داستان است.
آیا موسیقی باعث افزایش هوش کودک میشود؟
موسیقی میتواند فرصتهایی برای تمرین توجه، شنیدن و تعامل فراهم کند، اما نمیتوان تضمین کرد که صرف گوش دادن به موسیقی هوش کودک را افزایش دهد. مشارکت فعال و ارتباط با مراقب اهمیت زیادی دارد.
آیا باید کودک را مجبور کنیم بازی آموزشی انجام دهد؟
خیر. بازی بهتر است متناسب با علاقه، توانایی و وضعیت کودک باشد. اگر کودک خسته یا بیعلاقه شد، فعالیت را متوقف کنید و در زمان دیگری دوباره امتحان کنید.
آیا استفاده از کارتهای حیوانات برای نوزاد مناسب است؟
میتوانید تصویرهای بزرگ و ایمن را به نوزاد نشان دهید، اما کارتهای کوچک یا قطعات جداشدنی ممکن است خطر خفگی داشته باشند. برای نوزادان، کتابهای مخصوص سن آنها و تصاویر بزرگ انتخاب مناسبتری هستند.
جمعبندی
برای حمایت از رشد ذهنی، زبانی و اجتماعی کودک، لازم نیست هر روز برنامه آموزشی پیچیدهای داشته باشید. آواز خواندن، کتابخوانی، تقلید صداها، بازی با وسایل ایمن و پاسخ دادن به نشانههای کودک، فرصتهایی ساده و ارزشمند برای یادگیری فراهم میکنند.
به علاقه کودک توجه کنید، به او فرصت واکنش بدهید و فعالیتها را بدون اجبار پیش ببرید. مهمترین بخش بسیاری از این بازیها، نه وسیلهای که استفاده میکنید، بلکه ارتباط گرم و دوطرفهای است که در جریان آن شکل میگیرد.
منابع علمی
https://developingchild.harvard.edu/key-concept/serve-and-return/
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/37866287/
تاریخ آخرین بهروزرسانی علمی: ۶ آبان ۱۴۰۵ (۲۸ اکتبر ۲۰۲۶)