قارچ سر کودک که در دنیای پزشکی با عنوان کچلی قارچی سر یا «تینهآ کاپیتیس» (Tinea capitis) شناخته میشود، یک عفونت قارچی مسری پوست سر و ساقه مو است. این بیماری میتواند باعث پوستهریزی، خارش، قرمزی، لکههای گرد، شکستگی مو و گاهی ریزش موی تکهای شود. نکته بسیار مهم این است که «پوستههای چرب و زردِ شبیه شوره در نوزادان» همیشه قارچ نیست و ممکن است درماتیت سبوره یا همان «کلاهگهواره» باشد؛ درمان این دو شرایط کاملاً متفاوت است و تشخیص دقیق اهمیت زیادی دارد.
در این مقاله با علائم این بیماری، راههای انتقال، روشهای درمان علمی و نکاتی برای پیشگیری از گسترش آن در خانه آشنا میشوید.
قارچها میتوانند روی لایه سطحی پوست و ساقه مو رشد کنند. در کودکان، بهویژه در سنین پیشدبستان و دبستان، قارچ سر شایعتر است. از آنجایی که این بیماری بهراحتی بین اعضای خانواده و کودکان در مهدکودک یا مدرسه منتقل میشود، اگر دیر تشخیص داده شود، میتواند در محیط پخش شود، باعث التهاب شدیدتر پوست سر شود و در موارد نادر، خطر ایجاد اسکار و ریزش موی طولانیمدت را افزایش دهد.
بسیاری از والدین هر نوع پوستهای روی سر کودک را قارچ میدانند. برای تشخیص بهتر، به این تفاوتها دقت کنید:
اگر در این مورد شک دارید، حتماً کودک را نزد پزشک ببرید تا با آزمایشهای تخصصی بررسی شود.
علائم میتواند از خفیف تا شدید متغیر باشد. رایجترین نشانهها عبارتند از:
قارچ سر بسیار مسری است و از راههای زیر منتقل میشود:
از طریق تماس نزدیک، بازیهای کودکانه، تماس سر به سر و استفاده مشترک از وسایل شخصی.
بهویژه تماس با گربه یا سگ آلوده (حتی اگر حیوان علامت واضحی نداشته باشد).
استفاده مشترک از شانه و برس، کلاه، روسری، مقنعه، تل، بالش، حوله، روبالشی، هدفون و کلاه ایمنی.
درمان به شدت و نوع درگیری بستگی دارد، اما یک اصل مهم وجود دارد: در بیشتر موارد قارچ سر با درمانهای خانگی بهتنهایی خوب نمیشود.
چون قارچ داخل ساقه مو قرار میگیرد، پزشک معمولاً داروهای خوراکی مخصوص (مانند گریزئوفولوین یا تربینافین) را تجویز میکند. انتخاب دارو و مدت درمان وابسته به سن، وزن و شرایط کودک است. خوددرمانی یا قطع زودهنگام دارو میتواند باعث عود مجدد شود.
شامپوهای ضدقارچ (مثل سلنیوم سولفاید یا کتوکونازول) معمولاً برای کاهش بار قارچی و کم کردن احتمال انتقال به دیگران بهصورت کمکی استفاده میشوند و جایگزین درمان اصلی نیستند.
این حالت که کرئون نام دارد، با درد، تورم و حساسیت شدید همراه است. این وضعیت نیاز به معاینه سریع پزشک دارد تا با درمانهای اضافه، خطر اسکار و ریزش موی دائمی کمتر شود.
کارهایی که کمک میکند درمان سریعتر پیش برود و انتقال کمتر شود:
شانه، برس، کلاه، حوله و روبالشی را تا زمان بهبودی کامل، مشترک استفاده نکنید. برس و شانه را مرتب با آب داغ و شوینده بشویید.
روبالشی، حوله و کلاه کودک را مرتب با آب گرم بشویید.
کندن پوستهها میتواند باعث زخم، التهاب و عفونت ثانویه شود.
گاهی خواهر، برادر یا والدین ناقل هستند و علائم کمی دارند. اگر چند نفر درگیر باشند، درمان همزمان ضروری است.
کندن خودسرانه پوستهها، استفاده از روغنهای متفرقه گیاهی به جای داروی اصلی، و به اشتراک گذاشتن کلاه و وسایل حمام با دیگران از اشتباهات رایج است. نباید مصرف داروهای تجویزی را حتی در صورت بهبود ظاهری قبل از پایان دوره قطع کرد، زیرا احتمال بازگشت قارچ بسیار زیاد است.
در صورت مشاهده لکههای گرد با ریزش مو، ضایعه دردناک یا چرکی، تب و بیحالی، عدم بهبود با مراقبتهای اولیه، یا درگیری چند نفر از اعضای خانواده، حتماً در سریعترین زمان ممکن به پزشک مراجعه کنید. متخصص با توجه به شرایط پزشکی، سن و وضعیت پوست کودک، بهترین داروی ضدقارچ را تجویز خواهد کرد.
در اکثر موارد با درمان درست، موها دوباره رشد میکنند. اما در موارد شدید و دیررس (بهخصوص کرئون) احتمال اسکار و ریزش موی طولانیمدت وجود دارد.
این روشها برای مشکلات ساده پوست سر (مثل کلاهگهواره) ممکن است کمککننده باشد، اما برای قارچ سر واقعی کافی نیست و درمان اصلی داروی ضدقارچ خوراکی است.
این موضوع به سیاست آموزشی محل تحصیل و نظر پزشک بستگی دارد، اما معمولاً پس از شروع درمان مناسب و رعایت کامل بهداشت و عدم استفاده مشترک از وسایل، خطر انتقال بسیار کاهش مییابد.
https://www.aad.org/public/diseases/a-z/ringworm-scalp
https://www.nhs.uk/conditions/ringworm/
https://www.cdc.gov/fungal/diseases/ringworm/index.html
تاریخ آخرین بررسی و بهروزرسانی علمی: ۴ مهر ۱۴۰۵ (۲۶ سپتامبر ۲۰۲۶)