پرسش ثبت شده کاربر

پسرم 21 ماهشه تو دندون ردیف بالا طرف راست داره دندون کرسی در میاره و همونجا کنار دهانش آف زده دوبار انگشتمو زدم که شربت دیفن بکشم به لثه ش خونی شد نمیذاشت خوب ببینم ولی آف بود چون یبار دیگه هم آف زده بود وخیلی به شدت وابسته من شده تازگیا وابسته م بود ولی الان بیشتر شده و جای هیچکس نمیمونه جز باباش و من و تا چیزیم دیر بدی سرشو میزنه به دیوار زمین و جیغ میزنه و شب ها خیلی زیاد برای شیر خوردن بیدار میشه تو طول روز هم همینطور غذا هم میخوره و همه چیز نه بد غذاست گوشت میجوه تف میکنه مرغ هم میجوه تف میکنه صبحانه تخم بلدرچین میخوره با حریره بادام مثل شیره و ارده و مربا لقمه نون و پنیر و گردو نمیخوره

پرسیده شده در تاریخ 1405/07/05 00:21:00

دکتر احمدشاه فرهت

سلام مادر گرامی. در ۲۱ماهگی هم رویش دندان‌های آسیای شیری می‌تواند باعث درد و بی‌قراری شود، هم وابستگی و اعتراض به تأخیر در خواسته‌ها تا حدی در این سن شایع است؛ اما چند نکته را جداگانه پیگیری کنید.
آفت یا زخم دهان
از روی توضیح به‌تنهایی نمی‌شود مطمئن شد ضایعه آفت است؛ گاهی گازگرفتگی، خراش یا التهاب لثه هنگام رویش دندان هم شبیه آفت دیده می‌شود. انگشت یا گوش‌پاک‌کن را داخل دهان نکشید؛ ممکن است زخم را تحریک کند و خونریزی بدهد. دیفن‌هیدرامین را هم بدون دستور پزشک روی لثه نمالید یا داخل دهان نریزید؛ داروهای موضعی بی‌حس‌کننده و ترکیبات خانگی برای این سن می‌توانند خطرناک باشند. برای تسکین، دندان‌گیر خنک یا پارچه تمیز و خنک بدهید و در صورت درد، درباره مقدار استامینوفن یا ایبوپروفن متناسب با وزن کودک از پزشک یا داروساز سؤال کنید. آسپرین ندهید.
اگر زخم بیش از ۱۰ تا ۱۴ روز ماند، بزرگ‌تر شد، مرتب تکرار شد، یا همراه تب، تاول‌های متعدد، تورم صورت، بوی بد دهان، درد شدید یا کم‌شدن نوشیدن و ادرار بود، کودک باید معاینه شود. خونریزی‌ای که با فشار ملایم گاز تمیز طی چند دقیقه بند نمی‌آید نیز نیاز به ارزیابی دارد.
وابستگی و قشقرق
در این سن، اضطراب جدایی و قشقرق هنگام ناکامی رایج است. هنگام گریه یا زدن سر، اول محیط را ایمن کنید و با صدای آرام و جمله کوتاه بگویید: «می‌دونم ناراحتی؛ نمی‌ذارم سرت آسیب ببینه.» تا حد ممکن تسلیم جیغ نشوید، اما بعد از آرام شدن توجه و تحسین کنید. برنامه روزانه و خواب منظم، خداحافظی کوتاه و قابل‌پیش‌بینی، و تمرین ماندن چنددقیقه‌ای با فرد آشنا به‌تدریج کمک می‌کند. اگر سرکوبی مکرر و محکم است، آسیب ایجاد می‌کند یا همراه با نگرانی در رشد و ارتباط است، با متخصص اطفال مطرح کنید.
شیر شب و تغذیه
بیدار شدن برای شیر در این سن ممکن است بیشتر به عادت خواب وابسته باشد. اگر رشد و وزن‌گیری کودک مناسب است، می‌توانید با برنامه‌ای تدریجی و ثابت، تعداد دفعات شیر شبانه را کاهش دهید و برای آرام کردن او از روش‌های دیگری مانند در آغوش گرفتن، نوازش یا آب دادن استفاده کنید. شیر را با آب رقیق نکنید و هنگام خواب، شیر یا نوشیدنی‌های شیرین را در شیشه به کودک ندهید؛ زیرا این کار خطر پوسیدگی دندان‌ها را افزایش می‌دهد. بهتر است تعداد دفعات و میزان شیر خوردن کودک، به‌ویژه در شب، در ویزیت بعدی با متخصص اطفال بررسی شود.
تف کردن گوشت یا مرغ در این سن معمولاً می‌تواند به‌دلیل سفت بودن، خشک بودن یا دشواری جویدن بافت این غذاها باشد. گوشت و مرغ را کاملاً نرم، آبدار و ریز یا چرخ‌کرده آماده کنید؛ برای مثال می‌توانید آن‌ها را به‌صورت گوشت‌قلقلی نرم، داخل سوپ یا همراه با برنج و سبزیجات به کودک بدهید. کودک باید هنگام غذا خوردن صاف بنشیند و هرگز در حال راه رفتن، بازی کردن یا دراز کشیدن غذا نخورد. هنگام غذا خوردن نیز همیشه او را تحت نظر داشته باشید.
غذا را به زور یا با حواس‌پرت کردن کودک وارد دهانش نکنید. هر غذای جدید را بدون فشار، در وعده‌های مختلف و در مقدار کم پیشنهاد دهید. ممکن است کودک برای پذیرفتن یک غذا به چندین بار مواجهه نیاز داشته باشد. تخم بلدرچین، حریره بادام، ارده و مربا به‌تنهایی جایگزین تنوع غذایی نمی‌شوند؛ کودک باید به‌تدریج از گروه‌های مختلف غذایی مانند غلات، حبوبات، گوشت، تخم‌مرغ، لبنیات، میوه و سبزیجات استفاده کند. در صورت نگرانی درباره رشد یا اشتهای کودک، برنامه غذایی او را بر اساس وزن، قد و نمودار رشد با متخصص اطفال یا کارشناس تغذیه تنظیم کنید.
اگر کودک هنگام غذا خوردن سرفه یا خفگی می‌کند، غذا را مدت طولانی در دهان نگه می‌دارد، در جویدن یا بلع مشکل دارد، مرتب غذا را بالا می‌آورد یا وزن‌گیری مناسبی ندارد، باید از نظر تغذیه و بلع معاینه شود.
اگر کودک پس از ضربه به سر به‌سختی بیدار می‌شود، چند بار استفراغ می‌کند، تنفس غیرطبیعی دارد، تعادل یا رفتار او تغییر کرده یا دچار بی‌حالی غیرمعمول شده است، فوراً به اورژانس مراجعه کنید.

پاسخ داده شده در تاریخ 1405/07/05 09:23:25