سلام مادر عزیز، کاملاً درکت می‌کنم؛ واقعاً شرایط سختی است.
اول از همه بدان که رفتار پسرت اصلاً عجیب نیست. برای یک بچه 3 ساله، خانه فقط چهاردیواری نیست، بلکه تمام دنیای امن اوست. او الان در حال تجربه نوعی «سوگ» برای محیطی است که دوستش داشت.
در مورد سوالت: اصلاً او را به خانه قدیمی نبر.
دیدن آن خانه به صورت خالی و بی‌روح، می‌تواند بیشتر او را آشفته کند و انگار یک بار دیگر آن محیط امن را از او گرفته‌ای. این کار فقط اضطرابش را بیشتر می‌کند.
به جای آن، این چند کار ساده را انجام بده:
1. احساسش را تأیید کن: وقتی می‌گوید می‌خواهیم برگردیم، به جای اینکه بگویی «اونجا دیگه نیست»، بگو: «می‌دونم دلت برای اونجا خیلی تنگ شده، اونجا خیلی بهت خوش می‌گذشت، مگه نه؟» وقتی بداند درکش می‌کنید، آرام‌تر می‌شود.
2. اتصال برقرار کن: سعی کن چیزی از آن خانه را به اینجا بیاوری؛ مثلاً یک وسیله قدیمی، یا حتی یک عادت خاص که در آن خانه داشتید. این به او حس امنیت می‌دهد که «من هنوز همان آدم هستم و همان خاطرات را دارم».
3. در خانه جدید، هیجان بساز: سعی کن با وسایل جدید یا یک گوشه خاص از اتاقش، برایش محیطی امن و جذاب بسازی تا کم‌کم به جای آن خانه، با این خانه هم رفیق شود.
صبور باش، این مرحله هم می‌گذرد.