رفلاکس نوزاد چیست؟ علائم، علت، درمان و روش‌های کنترل بالا آوردن شیر
تاریخ انتشار این مطلب : 1402/06/02 ساعت 23:00:00

رفلاکس نوزاد چیست؟ علائم، علت، درمان و روش‌های کنترل بالا آوردن شیر

خلاصه مطلب
رفلاکس نوزاد زمانی اتفاق می‌افتد که محتویات معده به مری و گاهی دهان برمی‌گردد. بالا آوردن شیر در بسیاری از نوزادان طبیعی است و معمولاً با رشد کودک بهتر می‌شود. با شناخت علائم رفلاکس، روش‌های صحیح تغذیه، آروغ گرفتن و رعایت نکات ایمنی خواب می‌توان به کنترل آن کمک کرد.

رفلاکس نوزاد چیست؟ علائم، علت، درمان و روش‌های کنترل بالا آوردن شیر

 

بررسی و تأیید پزشکی: دکتراحمدشاه فرهت

تخصص: فوق‌تخصص نوزادان

تاریخ آخرین بررسی پزشکی: ۱۱ آبان ۱۴۰۵ (۲ نوامبر ۲۰۲۶)

 

خلاصه مطلب:

 رفلاکس نوزاد زمانی اتفاق می‌افتد که محتویات معده به مری و گاهی دهان برمی‌گردد. بالا آوردن مقدار کمی شیر پس از تغذیه در بسیاری از نوزادان طبیعی است و معمولاً با رشد کودک و تکامل دستگاه گوارش تا حدود یک‌سالگی بهتر می‌شود. اما اگر رفلاکس با بی‌قراری شدید، امتناع از شیر خوردن، اختلال رشد یا مشکلات تنفسی همراه باشد، ممکن است نشانه بیماری رفلاکس معده به مری (GERD) باشد. تنظیم حجم و دفعات شیر خوردن، آروغ گرفتن و نگه داشتن نوزاد در حالت عمودی هنگام بیداری می‌تواند کمک‌کننده باشد. دارو و تغییر نوع شیر باید فقط با نظر پزشک انجام شود.

اگر نوزادتان بعد از هر وعده شیر خوردن، مقداری از شیر را بالا می‌آورد، احتمالاً با این سؤال‌ها روبه‌رو شده‌اید: آیا معده کودک مشکل دارد؟ چرا شیر از دهانش برمی‌گردد؟ آیا باید شیرخشک را عوض کنم؟ آیا رفلاکس باعث خفگی نوزاد می‌شود؟

رفلاکس یکی از اتفاقات شایع در ماه‌های ابتدایی زندگی است و در بیشتر نوزادان به‌مرور برطرف می‌شود. با این حال، شناخت تفاوت رفلاکس طبیعی و بیماری رفلاکس اهمیت زیادی دارد؛ زیرا همه نوزادانی که شیر بالا می‌آورند، به دارو یا درمان خاص نیاز ندارند.

در این مقاله گهوارک، علت‌ها، علائم، روش‌های کنترل رفلاکس، نشانه‌های خطر و زمان مراجعه به پزشک را بررسی می‌کنیم.

 

وضعیت صحیح خواباندن نوزاد مبتلا به رفلاکس به پشت

رفلاکس نوزاد چیست؟

رفلاکس معده به مری (Gastroesophageal Reflux یا GER) به برگشت محتویات معده به داخل مری گفته می‌شود. این اتفاق ممکن است باعث شود نوزاد مقداری از شیر خورده‌شده را از دهان بیرون بریزد.

در ماه‌های ابتدایی زندگی، عضله حلقوی انتهای مری که وظیفه جلوگیری از برگشت محتویات معده را دارد، هنوز در حال تکامل است. از طرف دیگر، نوزاد بیشتر وقت خود را در حالت خوابیده می‌گذراند و غذای اصلی او شیر است؛ به همین دلیل برگشت شیر در این سن شایع‌تر است.

رفلاکس طبیعی معمولاً باعث درد یا اختلال رشد نمی‌شود. اگر نوزاد خوب شیر می‌خورد، وزن‌گیری مناسبی دارد و حال عمومی او خوب است، بالا آوردن شیر به‌تنهایی معمولاً نشانه بیماری نیست.

تفاوت رفلاکس طبیعی و بیماری رفلاکس (GERD)

یکی از مهم‌ترین نکات در بررسی رفلاکس این است که بین برگشت طبیعی شیر و بیماری رفلاکس تفاوت قائل شویم.

رفلاکس طبیعی (GER):

  • نوزاد مقداری شیر را هنگام تغذیه یا مدت کوتاهی بعد از آن بالا می‌آورد.

  • معمولاً هنگام بالا آوردن شیر درد یا ناراحتی قابل‌توجهی ندارد.

  • اشتهای مناسبی دارد و شیر می‌خورد.

  • وزن‌گیری و رشد طبیعی دارد.

  • پس از بالا آوردن شیر معمولاً حال عمومی خوبی دارد.

بیماری رفلاکس معده به مری (GERD):

زمانی مطرح می‌شود که برگشت محتویات معده باعث علائم آزاردهنده یا عوارض پزشکی شود.

برای مثال:

  • تغذیه کودک با مشکل جدی روبه‌رو می‌شود.

  • نوزاد به دلیل ناراحتی از شیر خوردن امتناع می‌کند.

  • وزن‌گیری کودک مختل می‌شود.

  • التهاب مری یا خونریزی گوارشی ایجاد می‌شود.

  • علائم شدید و مداوم، نیازمند بررسی و درمان پزشکی هستند.

بنابراین، صرف بالا آوردن شیر به معنای ابتلای نوزاد به بیماری رفلاکس نیست.

رفلاکس نوزاد از چه سنی شروع می‌شود و چه زمانی برطرف می‌شود؟

رفلاکس معمولاً در هفته‌های اول زندگی شروع می‌شود و در ماه‌های ابتدایی بیشتر دیده می‌شود.

این وضعیت اغلب در حدود ۳ تا ۴ ماهگی به اوج می‌رسد و با بزرگ‌تر شدن نوزاد، تکامل دستگاه گوارش و توانایی نشستن، به‌تدریج کمتر می‌شود.

در بیشتر نوزادان، رفلاکس تا حدود ۱۲ تا ۱۴ ماهگی بهبود پیدا می‌کند.

اگر رفلاکس برای اولین بار بعد از ۶ ماهگی شروع شود یا بعد از یک‌سالگی همچنان ادامه داشته باشد، بهتر است کودک توسط پزشک بررسی شود؛ به‌خصوص اگر علائم دیگری هم داشته باشد.

علائم رفلاکس نوزاد چیست؟

مهم‌ترین علامت رفلاکس، برگشت شیر از معده به دهان است. البته همه نوزادان علائم یکسانی ندارند.

علائم احتمالی عبارت‌اند از:

  • بالا آوردن شیر هنگام تغذیه یا بعد از آن

  • برگشت شیر به دهان بدون استفراغ شدید

  • سکسکه مکرر

  • آروغ زدن و قورت دادن مکرر

  • سرفه یا عق زدن هنگام شیر خوردن

  • بی‌قراری در زمان تغذیه

  • گریه کردن یا ناراحتی هنگام شیر خوردن

  • امتناع از گرفتن سینه یا شیشه شیر

  • قوس دادن به پشت هنگام یا بعد از تغذیه

وجود یکی از این علائم به‌تنهایی برای تشخیص بیماری رفلاکس کافی نیست. برای مثال، گریه، سکسکه و بی‌قراری در بسیاری از نوزادان سالم هم دیده می‌شوند.

رفلاکس خاموش در نوزاد چیست؟

گاهی محتویات معده تا مری بالا می‌آیند، اما نوزاد شیر را از دهان بیرون نمی‌ریزد و دوباره آن را قورت می‌دهد. به این وضعیت در گفتار عمومی رفلاکس خاموش گفته می‌شود.

والدین ممکن است علائمی مانند قورت دادن مکرر، سرفه، عق زدن یا ناراحتی هنگام تغذیه را مشاهده کنند.

با این حال، این نشانه‌ها اختصاصی رفلاکس نیستند و ممکن است دلایل دیگری داشته باشند. بنابراین نباید صرفاً با مشاهده سرفه یا گریه، نوزاد را مبتلا به رفلاکس خاموش دانست یا خودسرانه برای او دارو شروع کرد.

چرا نوزاد رفلاکس می‌کند؟ علت‌های اصلی

رفلاکس نوزاد معمولاً به دلیل ترکیبی از ویژگی‌های طبیعی دستگاه گوارش در دوران شیرخوارگی اتفاق می‌افتد.

۱. تکامل نیافتن کامل عضله انتهای مری

عضله حلقوی پایین مری مانند یک دریچه عمل می‌کند و از برگشت غذا و اسید معده جلوگیری می‌کند. در نوزادان این عضله هنوز به بلوغ کامل نرسیده است و ممکن است در زمان‌های مختلف شل شود.

۲. مایع بودن غذای نوزاد

غذای اصلی نوزاد شیر مادر یا شیرخشک است. مایع بودن غذا باعث می‌شود برگشت محتویات معده راحت‌تر اتفاق بیفتد.

۳. حجم زیاد شیر در معده

اگر نوزاد بیش از ظرفیت معده خود شیر بخورد، احتمال بالا آوردن شیر افزایش پیدا می‌کند.

۴. بلعیدن هوا هنگام شیر خوردن

گرفتن نامناسب سینه مادر یا شیشه شیر می‌تواند باعث ورود هوای بیشتری به معده شود. این موضوع ممکن است آروغ زدن و برگشت شیر را افزایش دهد.

۵. حساسیت به پروتئین شیر گاو

در برخی نوزادان، حساسیت به پروتئین شیر گاو می‌تواند علائمی شبیه رفلاکس ایجاد کند یا علائم گوارشی را تشدید کند.

وجود علائمی مانند خون یا مخاط در مدفوع، اگزما، اسهال، استفراغ و بی‌قراری همراه با مشکلات تغذیه‌ای می‌تواند پزشک را به بررسی حساسیت غذایی هدایت کند.

توجه داشته باشید که حساسیت به پروتئین شیر گاو با عدم تحمل لاکتوز یکسان نیست.

چه زمانی بالا آوردن شیر نوزاد خطرناک است؟

بیشتر موارد بالا آوردن شیر طبیعی هستند؛ اما بعضی نشانه‌ها ممکن است به مشکلات جدی‌تری اشاره داشته باشند.

در صورت مشاهده موارد زیر، کودک باید توسط پزشک بررسی شود:

  • استفراغ سبز یا زرد متمایل به سبز

  • وجود خون در استفراغ یا مواد شبیه تفاله قهوه

  • استفراغ جهنده و با فشار زیاد، به‌خصوص در هفته‌های اول زندگی

  • کاهش وزن یا وزن‌گیری نامناسب

  • امتناع مکرر از شیر خوردن

  • کاهش تعداد پوشک‌های خیس و علائم کم‌آبی

  • شکم متورم یا دردناک

  • تب یا بی‌حالی غیرعادی

  • مشکل تنفس، کبودی یا شل شدن ناگهانی بدن

هشدار مهم: استفراغ سبز می‌تواند نشانه انسداد روده باشد و نیاز به ارزیابی فوری اورژانسی دارد. استفراغ خونی، استفراغ جهنده در شیرخوار کم‌سن یا علائم کم‌آبی نیز نباید نادیده گرفته شوند. اگر نوزاد دچار کبودی، اختلال تنفس یا کاهش هوشیاری شده است، فوراً با اورژانس تماس بگیرید.

چگونه رفلاکس نوزاد را در خانه کنترل کنیم؟

در بیشتر نوزادانی که رفلاکس طبیعی دارند، نیازی به دارو نیست. با اصلاح بعضی عادت‌های تغذیه‌ای می‌توان دفعات بالا آوردن شیر را کاهش داد.

۱. از تغذیه بیش از حد نوزاد جلوگیری کنید

یکی از دلایل شایع بیشتر شدن رفلاکس، پر شدن بیش از اندازه معده است.

  • حجم شیر را متناسب با سن و وزن نوزاد تنظیم کنید.

  • به نشانه‌های گرسنگی و سیری کودک توجه کنید.

  • نوزاد را مجبور نکنید تمام شیر داخل شیشه را بخورد.

  • اگر شیرخوار با شیشه تغذیه می‌شود، از سرشیشه با جریان متناسب با سن او استفاده کنید.

در صورت بالا آوردن مکرر شیر، درباره تغییر حجم و دفعات تغذیه با پزشک مشورت کنید.

۲. هنگام شیر خوردن وضعیت مناسبی داشته باشد

هنگام شیردهی، سر و گردن نوزاد باید در وضعیت مناسبی قرار بگیرند و بدن او حمایت شود.

اگر نوزاد با شیشه شیر می‌خورد، شیشه را طوری نگه دارید که جریان شیر بیش از حد سریع نباشد.

در صورت مشکل در گرفتن سینه، درد هنگام شیردهی یا بلعیدن هوای زیاد، بررسی وضعیت شیردهی توسط مشاور شیردهی می‌تواند کمک‌کننده باشد.

۳. در زمان مناسب آروغ نوزاد را بگیرید

آروغ گرفتن می‌تواند به خارج شدن هوای بلعیده‌شده و کاهش ناراحتی بعضی نوزادان کمک کند.

برای آروغ گرفتن می‌توانید:

  • نوزاد را روی شانه خود قرار دهید و سر و گردنش را نگه دارید.

  • او را به حالت نشسته روی پای خود قرار دهید و از قفسه سینه و چانه حمایت کنید.

  • به‌آرامی به پشت او ضربه بزنید یا پشتش را ماساژ دهید.

لازم نیست برای مدت طولانی تلاش کنید. همه نوزادان بعد از هر وعده شیر حتماً آروغ نمی‌زنند.

۴. بعد از شیر خوردن نوزاد را عمودی نگه دارید

پس از تغذیه، اگر شرایط کودک اجازه می‌دهد، حدود ۲۰ تا ۳۰ دقیقه او را در حالت عمودی و در آغوش نگه دارید.

در این مدت سر و گردن او را به‌خوبی حمایت کنید و از فشار دادن شکم خودداری کنید.

این توصیه فقط برای زمانی است که نوزاد بیدار و تحت مراقبت شماست. اگر کودک خوابش برد، باید او را به پشت و روی سطح صاف و سفت مخصوص خواب منتقل کنید.

۵. لباس و پوشک نوزاد را خیلی سفت نبندید

لباس یا پوشک بسیار تنگ ممکن است به شکم کودک فشار وارد کند. بهتر است لباس راحت و متناسب با اندازه بدن نوزاد انتخاب کنید.

۶. در صورت شیردهی با شیر مادر، شیردهی را ادامه دهید

در بیشتر موارد رفلاکس، نیازی به قطع شیردهی یا تغییر رژیم غذایی مادر نیست.

اگر نوزاد به‌خوبی شیر می‌خورد و وزن‌گیری طبیعی دارد، شیردهی را طبق روال ادامه دهید.

اگر پزشک به حساسیت پروتئین شیر گاو مشکوک باشد، ممکن است حذف آزمایشی لبنیات از رژیم مادر برای مدت مشخص پیشنهاد شود. این کار باید با نظر پزشک یا متخصص تغذیه انجام شود و پس از آن تشخیص با بررسی پاسخ کودک و بازگشت کنترل‌شده پروتئین شیر گاو ارزیابی شود.

۷. برای تغییر شیرخشک عجله نکنید

اگر نوزاد شیرخشک می‌خورد و رفلاکس دارد، بدون مشورت پزشک نوع شیرخشک را تغییر ندهید.

در برخی شرایط، پزشک ممکن است شیرخشک غلیظ‌شده مخصوص رفلاکس یا یک دوره آزمایشی شیرخشک با پروتئین هیدرولیزشده را پیشنهاد کند.

غلیظ کردن شیرخشک با آرد برنج، غلات یا مواد دیگر در خانه بدون دستور متخصص توصیه نمی‌شود؛ زیرا ممکن است نسبت مواد غذایی و کالری شیر را تغییر دهد و خطراتی ایجاد کند.

آیا نوزاد مبتلا به رفلاکس باید دارو مصرف کند؟

خیر. بیشتر نوزادانی که فقط شیر بالا می‌آورند و رشد طبیعی دارند، به داروی ضدرفلاکس نیاز ندارند.

داروهای کاهش‌دهنده اسید معده مانند امپرازول و فاموتیدین در شرایط مشخصی که پزشک بیماری رفلاکس همراه با آسیب یا علائم آزاردهنده را تشخیص داده باشد، ممکن است تجویز شوند.

این داروها معمولاً تعداد دفعات برگشت شیر را در رفلاکس طبیعی کاهش نمی‌دهند و مصرف بی‌مورد آن‌ها می‌تواند عوارضی داشته باشد.

در موارد خاص، پزشک ممکن است بعد از بررسی علت‌های دیگر، درمان دارویی محدود و تحت نظارت را در نظر بگیرد.

هیچ‌گاه برای نوزاد از داروهای ضداسید، شربت‌های گیاهی، عرقیات یا داروهای باقی‌مانده در منزل بدون تجویز پزشک استفاده نکنید.

آیا خواباندن نوزاد روی شکم رفلاکس را کاهش می‌دهد؟

خیر. حتی اگر نوزاد رفلاکس داشته باشد، ایمن‌ترین وضعیت خواب برای او همچنان خوابیدن به پشت است.

برای کاهش خطر سندرم مرگ ناگهانی نوزاد (SIDS) و سایر خطرات خواب:

  • نوزاد را برای تمام خواب‌ها به پشت بخوابانید.

  • از تشک صاف، سفت و استاندارد استفاده کنید.

  • بالش، پتوهای حجیم، عروسک و محافظ نرم را از محل خواب خارج کنید.

  • سر تخت را بالا نیاورید و از بالش‌های شیب‌دار یا گوه‌های ضدرفلاکس استفاده نکنید.

  • نوزاد را برای خواب به پهلو یا روی شکم قرار ندهید.

خواباندن به پشت معمولاً خطر خفگی ناشی از رفلاکس را افزایش نمی‌دهد؛ زیرا ساختار طبیعی راه هوایی و واکنش‌های محافظتی بدن نوزاد از آن محافظت می‌کنند.

خواباندن روی شکم فقط در زمان بیداری و با نظارت مستقیم والدین، برای تمرین تقویت عضلات مناسب است.

رفلاکس نوزاد و ارتباط آن با افزایش وزن

یکی از نگرانی‌های مهم والدین این است که بالا آوردن شیر باعث کاهش وزن یا اختلال رشد نوزاد شود.

در رفلاکس طبیعی، بیشتر نوزادان با وجود بالا آوردن مقداری شیر، رشد و وزن‌گیری طبیعی دارند.

اما اگر نوزاد بخش زیادی از شیر را بالا می‌آورد، خوب شیر نمی‌خورد یا وزن‌گیری مناسبی ندارد، باید توسط پزشک بررسی شود.

پزشک با بررسی نمودار رشد، میزان شیر دریافتی و وضعیت تغذیه مشخص می‌کند که آیا رفلاکس روی رشد کودک تأثیر گذاشته است یا علت دیگری وجود دارد.

رفلاکس نوزاد چه عوارضی دارد؟

رفلاکس طبیعی معمولاً عارضه جدی ایجاد نمی‌کند و با رشد کودک بهتر می‌شود.

اما در بیماری رفلاکس معده به مری، بسته به شدت و مدت علائم، ممکن است مشکلاتی ایجاد شوند:

  • التهاب مری به دلیل تماس مکرر با محتویات معده

  • درد و ناراحتی هنگام تغذیه

  • امتناع از شیر خوردن

  • وزن‌گیری نامناسب و اختلال رشد

  • خونریزی گوارشی در موارد خاص

  • مشکلات تغذیه‌ای و دشواری در بلع

این عوارض در همه نوزادان مبتلا به رفلاکس اتفاق نمی‌افتند و برای تشخیص آن‌ها معاینه پزشکی ضروری است.

پزشک چگونه رفلاکس نوزاد را تشخیص می‌دهد؟

در بیشتر نوزادان، تشخیص رفلاکس با بررسی شرح حال، معاینه و ارزیابی روند رشد انجام می‌شود.

پزشک درباره زمان بالا آوردن شیر، مقدار آن، دفعات تغذیه، نوع شیر، وضعیت خواب، وزن‌گیری و سایر علائم سؤال می‌کند.

در رفلاکس طبیعی و بدون علامت هشدار، معمولاً نیازی به آزمایش یا تصویربرداری نیست.

اگر علائم غیرمعمول یا شدید باشند، پزشک ممکن است بر اساس شرایط کودک آزمایش‌های تکمیلی مانند موارد زیر را درخواست کند:

  • سونوگرافی برای بررسی بعضی علل دیگر استفراغ

  • بررسی pH و امپدانس مری برای ارزیابی برگشت محتویات معده

  • آندوسکوپی در شرایط خاص برای بررسی التهاب یا آسیب مری

این آزمایش‌ها برای همه نوزادان لازم نیستند و فقط در صورت وجود نشانه‌های مشخص انجام می‌شوند.

 

روش صحیح آروغ گرفتن نوزاد پس از شیر خوردن

سؤالات متداول والدین درباره رفلاکس نوزاد

آیا بالا آوردن شیر بعد از هر وعده طبیعی است؟

بالا آوردن مقدار کمی شیر پس از تغذیه در بسیاری از نوزادان طبیعی است. اگر کودک سرحال است، خوب شیر می‌خورد و وزن‌گیری مناسبی دارد، معمولاً جای نگرانی نیست. اما استفراغ شدید، جهنده یا همراه با علائم هشدار نیاز به بررسی دارد.

از کجا بفهمیم نوزاد رفلاکس دارد یا فقط شیر را بالا می‌آورد؟

رفلاکس طبیعی معمولاً با برگشت بدون فشار مقدار کمی شیر همراه است و کودک پس از آن حال خوبی دارد. استفراغ واقعی ممکن است با انقباض شکم و فشار بیشتر همراه باشد. تشخیص قطعی به بررسی پزشک و سایر علائم بستگی دارد.

آیا رفلاکس نوزاد باعث گریه و بی‌قراری می‌شود؟

برخی نوزادان مبتلا به بیماری رفلاکس هنگام تغذیه ناراحت می‌شوند، اما گریه و بی‌قراری به‌تنهایی نشانه رفلاکس نیستند. گرسنگی، کولیک، خستگی، حساسیت غذایی و مشکلات دیگر نیز می‌توانند باعث گریه شوند.

آیا رفلاکس خاموش نوزاد خطرناک است؟

اصطلاح رفلاکس خاموش برای زمانی استفاده می‌شود که محتویات معده به مری برمی‌گردد اما از دهان خارج نمی‌شود. این اصطلاح به‌تنهایی تشخیص بیماری نیست. اگر نوزاد مشکل تغذیه، اختلال رشد یا علائم تنفسی دارد، باید بررسی شود.

آیا باید شیر مادر را برای درمان رفلاکس قطع کنم؟

خیر. در بیشتر موارد نیازی به قطع شیر مادر نیست. شیردهی باید ادامه پیدا کند و فقط در صورت شک پزشک به حساسیت غذایی، ممکن است تغییر کنترل‌شده‌ای در رژیم مادر یا تغذیه نوزاد انجام شود.

آیا شیرخشک مخصوص رفلاکس برای همه نوزادان مناسب است؟

خیر. شیرخشک‌های غلیظ‌شده ممکن است برای بعضی نوزادان با برگشت مکرر شیر مفید باشند، اما انتخاب آن باید بر اساس شرایط تغذیه و رشد کودک و با نظر پزشک باشد.

آیا آروغ نگرفتن باعث رفلاکس می‌شود؟

بلعیدن هوا ممکن است باعث افزایش آروغ و ناراحتی معده شود، اما تنها علت رفلاکس نیست. آروغ گرفتن ملایم در زمان مناسب می‌تواند به بعضی نوزادان کمک کند.

بعد از شیر خوردن نوزاد را چند دقیقه عمودی نگه داریم؟

در صورت امکان حدود ۲۰ تا ۳۰ دقیقه پس از شیر خوردن، نوزاد را در حالت عمودی و در آغوش نگه دارید. هنگام خواب باید او را به پشت و روی سطح صاف و سفت قرار دهید.

آیا خواباندن نوزاد روی شکم رفلاکس را کمتر می‌کند؟

ممکن است در برخی شرایط برگشت شیر در وضعیت شکم کمتر شود، اما این وضعیت برای خواب ایمن نیست. نوزاد حتی در صورت داشتن رفلاکس باید به پشت خوابانده شود.

آیا رفلاکس نوزاد باعث خفگی هنگام خواب می‌شود؟

در نوزادان سالم، خوابیدن به پشت با وجود رفلاکس خطر خفگی ناشی از برگشت شیر را افزایش نمی‌دهد. خواباندن روی شکم یا پهلو و بالا آوردن سطح تشک برای پیشگیری از رفلاکس توصیه نمی‌شود.

آیا رفلاکس نوزاد با افزایش سن برطرف می‌شود؟

بله. در بیشتر نوزادان رفلاکس با تکامل دستگاه گوارش و رشد کودک کاهش پیدا می‌کند و معمولاً تا حدود یک‌سالگی بهتر می‌شود.

چه زمانی باید برای رفلاکس نوزاد به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر نوزاد وزن‌گیری مناسبی ندارد، شیر نمی‌خورد، استفراغ جهنده دارد یا رفلاکس با علائم دیگری همراه است، باید معاینه شود. استفراغ سبز، خون در استفراغ، اختلال تنفس و بی‌حالی شدید نیازمند رسیدگی فوری هستند.

جمع‌بندی

رفلاکس در نوزادان یکی از اتفاقات شایع ماه‌های ابتدایی زندگی است و در بیشتر موارد به دلیل تکامل نیافتن کامل دستگاه گوارش رخ می‌دهد. بالا آوردن مقدار کمی شیر، اگر با رشد طبیعی و حال عمومی خوب نوزاد همراه باشد، معمولاً نیاز به دارو ندارد.

برای کنترل رفلاکس می‌توان از روش‌هایی مانند جلوگیری از تغذیه بیش از حد، بررسی وضعیت صحیح شیردهی، آروغ گرفتن و نگه داشتن نوزاد در حالت عمودی هنگام بیداری استفاده کرد.

به یاد داشته باشید که حتی نوزادان مبتلا به رفلاکس نیز باید برای خواب به پشت و روی سطح صاف و سفت قرار بگیرند. اگر علائمی مانند استفراغ سبز یا خونی، استفراغ جهنده، اختلال رشد یا مشکل تنفسی مشاهده کردید، مراجعه به پزشک را به تعویق نیندازید.

این مطلب با هدف افزایش آگاهی والدین تهیه شده است و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. تشخیص بیماری رفلاکس و انتخاب روش درمان باید توسط پزشک انجام شود.

 

بررسی و تأیید پزشکی: دکتراحمدشاه فرهت

تخصص: فوق‌تخصص نوزادان

تاریخ آخرین بررسی پزشکی: ۱۱ آبان ۱۴۰۵ (۲ نوامبر ۲۰۲۶)

 

منابع علمی

۱. NASPGHAN / ESPGHAN. Pediatric Gastroesophageal Reflux Clinical Practice Guidelines.
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC5958910/

۲. American Academy of Pediatrics (HealthyChildren). Spitting Up – Reflux.
https://www.healthychildren.org/English/tips-tools/symptom-checker/Pages/symptomviewer.aspx?symptom=Spitting+Up+-+Reflux

۳. NHS. Reflux in Babies.
https://www.nhs.uk/conditions/reflux-in-babies/

۴. National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases (NIDDK). Treatment for GER & GERD in Infants.
https://www.niddk.nih.gov/health-information/digestive-diseases/acid-reflux-ger-gerd-infants/treatment

۵. Royal Children's Hospital Melbourne. Clinical Practice Guidelines: Gastrooesophageal Reflux Disease in Infants.
https://www.rch.org.au/clinicalguide/guideline_index/Gastrooesophageal_reflux_disease_in_infants/

لینک کوتاه مطلب : https://gahvarak.com/link/blog/698
این مطلب را به اشتراک بگذارید :
نظرات کاربران

نظری برای این مقاله ثبت نشده است ! نظر خود را ثبت کنید